Lees het weblog van Martine en Ingrid zij werkten in een Hogar.


Corine van Holten (38) werkte bij een hogar (kinderdagverblijf)
Carolien (een nederlandse vrouw die hier woont en samen met Liesbeth de gastgezinnen, de werkplekken en de Spaanse lessen voor ons regelen) bracht ons naar de hogar met haar autootje. De anderen gingen met de bus naar hun plek. De hogar waar ik en Karin werken, ligt in een stadje dat direct tegen Antigua aan ligt. Lekker dichtbij dus. Het is een ruimte van ongeveer 4 bij 10 meter waar de kinderen de hele dag verblijven. Dit is eigenlijk een ruimte van het gezin, waarvan de moeder Madre Blanca (een vrouw van ongeveer 40 jaar) dus de kinderopvang doet. In de ruimte zit ook de keuken. Direct bij binnenkomst allerlei kindertjes die aan ons gingen hangen en doen. Er zijn 12 kinderen, waarvan 2 baby´s en verder 1 jongetje van 5 jaar (Diego), 3 kinderen van 4 jaar (Fatima, Mirka en Estefani) en 4 van 3 jaar (Carolina, Dulce, Elvis en Pamela) en Glendy en Jasmina van 2 jaar. Er is weinig speelgoed voor de kinderen. In een kast met veel rommel liggen 5 kleine bolletjes klei, wat scharen en boekjes. Ook zijn er ongeveer 3 potloden en een doosje wasco krijtjes. De kinderen vragen erg veel aandacht en hebben veel moeite de aandacht te delen met de anderen. Mogelijk omdat de aandacht die ze krijgen toch beperkt is en omdat het natuurlijk wel bijzonder is dat er nu 2 mensen speciaal voor hen zijn. Er is dan ook regelmatig gedoe. Vooral Dulce, een prachtig grietje is erg uitdagend (en niet alleen naar ons toe, ook naar madre Blanca. Maar oook Diego en Elvis willen graag alle aandacht van ons voor hen alleen. Tja, da´s lastig. We doen allerlei spelletjes en rommelen wat aan. Omdat mijn spaans nog erg beperkt is en de kinderen vrij jong, lukt het nog nauwelijks om met de groep een spelletje te doen.

Reisverslag Asocuch

Hier een snel berichtje uit Quetzaltenango, waar we weekend vieren. Gisteren hebben we de vulkaan Chicabal beklommen tot bovenop de kraterrand, vanwaar je uitzicht hebt op een meer in de diepte. Hier voeren de Mayas hun religieuze rituelen uit. Wij vonden de klim zelf voldoende mystiek. Vandaag echt ontspannen ( dobberen en weken in thermische baden van weer een andere vulkaan. Dit weekend moet ons ontspanning bieden na een week hard werken. Maar het programma is zo krap dat we nauwelijks tijd hebben de gezellige plaats Q te bekijken. Het lijkt wel werk...
Dan was de afgelopen week feitelijk meer ontspanen. Ook al hebben we redelijk zware fysieke arbeid verricht. Afgelopen maandag zijn we begonnen aan - ons - huisje, de casita voor de familie Guadeloupe. Met zijn vijfen, twee man en drie vrouw. Aanvankelijk mochten we alleen het dommekrachtenwerk verrichten  (hakken en bikken in de grond, de brokken aarde met steen fijn maken, uit de steeds dieper wordende kuil kruien naar de bouwplaats. De familie zelf doet het slimmere werk, althans de mannen. Vrouwen en kinderen zijn er vooral om water te sjouwen. Maar na een paar dagen mochten ook wij helpen met cement mengen (dwz aarde mengen met water), adobes sjouwen en op den duur zelfs metselen met de troffel  (kwak natte aarde in de voeg).
Er valt nog heel veel meer te vertellen, vooral ook over onze verblijfplaats en de maaltijden die wij genieten bij de families, maar daarover een volgende keer meer, als er hopelijk meer tijd is. En een betere computer, want van deze zitten de toetsen een beetje vast, en vrijwel alle letters zijn er vanaf gesleten. Hiervoor moet je echt blind kunnen tikken.
Samengevat: we beleven veel - ook ontberingen - maar hebben een prima tijd.

Voor meer reisverslagen klik hier>>