Reisverhalen uit Guatemala
Voor mensen die nog op reis gaan hebben we er een aantal voorbeelden verzameld.
Reisverslag van Asocuch (Community)
Ingrid van Grootel
Dat is gebeurd en Rob vertelde aan de telefoon dat Interpolis 1000 euro beschikbaar heeft gesteld voor Guatemala. WAUW, ik kan jullie wel vertellen dat ik even door de emoties geen woord meer uit kon brengen. De mensen hebben de hulp hier zo hard nodig. Nu kunnen er weer meer huizen gebouwd worden in het gebied dat door orkaan Stan is getroffen! Toen ik het de rest van de groep in het hotel vertelde hebben we met z`n allen staan juichen en springen. Jullie hadden ons eens moeten zien (-: Ik heb echt een geweldige tijd gehad in Chiabal en had het voor geen goud willen missen. Het enige nadeel is dat je na 2 weken weer afscheid moet nemen en dat is me wel heel erg zwaar gevallen. Van te voren kun je niet bedenken dat dit zo moeilijk is, maar je hebt 2 weken heel intensief met de mensen daar geleefd. Maar het komt vooral door de 5 zoontjes van Crispin dat ik Chiabal erg mis.
Download het hele verhaal (pdf) »
Reisverslag Bouwen Constru Casa
Piet Nicolaas (62)
Ja en toen werd het maandag, mijn 1ste werkdag. Ik had afgesproken om 7 uur bij de fontein op het centrale plein en daar werd ik opgehaald door Liesbeth van Constru Casa die me met de bus naar de werkplek zou begeleiden.
Daar kwamen we tegen 8 uur in San Pedro aan, een klein dorpje ongeveer 5 km van Antigua. Daar werd ik voorgesteld aan de familie en de bouwvakkers waarmee ik zou werken en ook nog een lid van de (grote) familie. De familie bestond uit vader, moeder, 8 kinderen en 5 kleinkinderen en dat allemaal in een paar schamele onderkomens van o.a. maïsstengels. Dus een stenen woning zou wel een grote verbetering zijn en dan waarschijnlijk voornamelijk bedoeld voor de nacht, want buiten wordt er gewoond.
Download het hele verhaal (pdf) »
Dagboek Ceipa
Een groep van 14 jongeren tussen de 18 en 27 gaan samen op reis om vrijwilligerswerk op schooltjes in Guatamala te doen. De reis maken we met de organisatie www.commundo.nl en wordt mede mogelijk gemaakt door Xplore.
Lees het hele verhaal »
Dagboek Ceipa - Charlotte
Ik heb al heel lang de droom om vrijwilligerswerk te gaan doen in ontwikkelingslanden. Nu komt mij droom uit dankzij Commundo & Xplore. Ik mag 3 weken met een gesubsidieerde reis naar Guatemala met 13 andere jongeren/studenten. Ik heb er ontzettend veel zin in. Ga mijn thuisfront natuurlijk wel missen, maar we denken maar zo; 3 weken gaan zo voorbij!
Lees het hele verhaal »
Dagboek Ceipa - Sander en Ingrid
Een combinatie van reizen en vrijwilligerswerk doen, daar zochten we naar toen we begin dit jaar spraken over onze vakantiebestemming. We wilden graag een avontuurlijke reis maken van een maand naar Latijns Amerika.Tegelijkertijd stond het ons tegen om vier weken lang alleen de toerist uit te hangen, compleet met afritsbroek, gek petje en fotocamera.
Lees het hele verhaal »
Dagboek Ceipa - Mirjam
Ik ben Mirjam, 20 jaar en ik woon en studeer in Nijmegen. Deze zomer ga ik van 12 juli tot 4 augustus naar Guatemala. Deze reis wordt georganiseerd door Commundo(en gesubsidieerd door Xplore), en ik ga dan ook met een gezellige groep van 14 jongeren in de leeftijd van 18-27 jaar.
Bekijk een leuk filmpje over hoofd schouders knie en teen in Guatemala:
Lees het hele verhaal »
Reisverslag Ceipa
Door Sonia van de Kerkhoven (35)
`Ondertussen zijn er 4 afgestudeerden aan de school in Salcaya (waar wij 2 weken hebben gewerkt), werd er een nieuw venster geplaatst en een nieuwe pila (wasbak) en werd de decoratie voor volgend schooljaar reeds opgehangen door Josan en de twee schooljuffen Zendy & Veronica.
In januari gaat de school terug open en komen er hopelijk veel kinderen terug en komen er ook heel wat nieuwe kinderen bij`
Download het hele verhaal (pdf) »
Dagboek Constru Casa en Hogares
De eerste twee weken verblijven we in Antigua. Daar gaat Marcel meewerken in een bouwproject: huizen bouwen voor én met Guatemalteken die het beduidend minder goed hebben dan wij. Elvire gaat werken in een kinderopvang voor kinderen van 0 tot 7 jaar, zodat ook de moeders kunnen werken om geld te verdienen. We logeren bij een gastgezin.
Lees het hele verhaal »
Reisverslag Dierenopvang Peten (Arcas)
Nancy Brouwer (37)
Daarna onthaal door Alejandro, een Guatemalteekse dierenarts die er nu bijna 1 jaar werkt en veel positieve resultaten bereikt op het gebied van rehabilitatie, vernieuwingen invoert en erg gedreven is. Hij gaf een uitgebreide rondleiding en uitleg van werkzaamheden en was blij met weer de extra handen waardoor hun weer meer tijd hebben voor andere dingen. We draaien mee op het gedeelte waar we per ongeveer 4 dagen verantwoordelijk zijn voor bepaalde dieren/kooien....kan zijn brulapen, slingerapen, papegaaien, neusbeertjes, kleine kaaimannen, nachtdieren etc. Na 4 dagen ga je wisselen van verblijven zodat je met diverse dieren werkt. Er liggen beschrijvingen wat je per dag moet doen aan voer maken,schoonmaken etc. Ieder diersoort heeft zijn eigen menukaart waarop staat wat ze mogen hebben aan fruit,hard voer etc. Ook hier loop je soms tegen beperkingen aan...als het voer op is wat dan??? Dan even niets en alles zo goed mogelijk verdelen en hopen dat het snel weer word aangevoerd. Voor ons als westerlingen soms lastig om dat weer even te beseffen dat niet alles zo voorradig is
Download het hele verhaal (pdf) »
Reisverslag bouwen Constru Casa
Marina de Haan (46)
De eerste twee weken gewerkt. Een huis bouwen voor een familie in twee weken, kan dat? Ja, dat kan. Maar dan moet ik wel vertellen wat ‘huis’ hier betekent. Toen we eindelijk maandagochtend om 08.00 uur bij ‘ons’ bouwproject aankwamen, bleek het bestaande huis geheel uit metalen golfplaten te bestaan. Aan elkaar gespijkerd en deels aan palen (nog te zien dat dit bomen waren) maar uiterst gammel en na iedere windhoos moest er wel weer ergens een spijker bij of een touwtje aangetrokken worden. De familie bestaat uit 9 mensen: de ouders en 7 kinderen, waaronder 2 tweelingen! Ze zijn allemaal even mooi… Ze leven met zijn negenen in een kamer van 3 x 4 meter met 3 bedden… Hoe de bedden verdeeld zijn, weten we niet, maar een bed is ook maar 1.20 breed, dus dat het krap is spreekt voor zich. De vloer is gewoon grond en spoelt bij iedere regenbui alle kanten op.
Op het erf staat een keuken van golfplaten met een houtgestookte oven, die enorm blijkt te roken en walmen (luchtwegeninfecties is hier ziekte nummer 1). Sanitair is een gat in de grond met … je raadt het al: een golfplaat ervoor. De familie heeft een droom: een kamer van stenen bouwen. En na veel sparen en hard werken komt het er. Er komt zelfs meer: de familie kan (mede door de inbreng van Commundo) 3 kamers bouwen. En dan gaan we aan de slag, we staan te popelen!
Download het hele verhaal (pdf) »
Reisverslag Hogares Communitarios (creche)
Van Wendy te Kamp (34)
Andrea vertelt tussendoor een beetje over de gang van zaken. Best lastig om alles een beetje te volgen in het Spaans, maar samen komen we een heel eind. De kinderen zijn erg knuffelig en nieuwsgierig. Ze pakken je makkelijk vast, willen je hand vasthouden of hangen om je benen. Ze zijn natuurlijk niet te weerstaan met die mooie donkere ogen en lange wimpers. Ik ben al lang verkocht. Er zijn er een paar die eigenlijk te vies zijn om beet te pakken, maar dat probeer ik snel opzij te zetten en gewoon te accepteren en dat lukt.
Download het hele verhaal (pdf) »
Reisverslag wilde dierenopvang Arcas Peten
Marlies vd Steeg (33)
Het was intussen lunchtijd (zes uur lang waren we met onze toekan bezig geweest…) dus naar de Comidor. Daar stond zoals altijd weer een heerlijke maaltijd op ons te wachten, en hoorde ik de verhalen van wat de anderen hadden meegemaakt. ’s Ochtends bleek een aapje te zijn ontsnapt maar die had zichzelf binnen de kortste keren klemgezet tegen de muur dus die hadden ze snel genoeg weer kunnen vangen, en twee mensen uit de groep hadden na het douchen een schorpioen in hun handdoek ontdekt en waren zich daar rot van geschrokken!
Diezelfde middag vierden we de verjaardag van één van de mensen uit onze groep met een overheerlijke chocoladetaart en een piñata die zij geblinddoekt en wel met een stok kapot moest slaan, waarna wij gretig aanvielen op alle snoepjes die eruit vielen en met ratels en fluitjes het ‘lang zal ze leven’ ten gehore brachten.
Download het hele verhaal (pdf) »
Reisverslag van Asocuch (Community)
Marion Kiewik (53)
De schooltijden zijn van ´s morgens 8 tot ´s middags 1 uur (een deel van die tijd hangen de kinderen buiten rond). Wij hebben steeds zo tussen 9 en 11 uur een klas voor onze rekening genomen. In de middaguren deden we buitenactiviteiten op het grote veld bij de school, waar dagelijks veel kinderen op afkwamen. Frisbee-werpen, touwtje springen, elastieken, balspellen. Jongens en meisjes strikt gescheiden – op eigen initiatief. De meisjes meestal bedeesd of giechelig, de jongens met een hoop praatjes. Hoe klassiek.
Onze mooie leren voetbal was absoluut favoriet bij de jongens, daar konden ze echt uren mee bezig zijn. Wij hoefden daar verder niets aan te organiseren of scheidsrechteren, dat regelden ze allemaal zelf, eerlijk en sportief.
Vooral in de laatste paar dagen van ons verblijf hadden we veel klantjes voor de sportieve activiteiten: er was een landelijke onderwijzersstaking, en alle onderwijzers van onze school minus één deden daaraan mee.
De achtergronden van de staking zijn ons niet helemaal duidelijk geworden, niemand kan het ons precies vertellen. Het heeft in ieder geval te maken met een voor april toegezegde salarisverhoging die niet is doorgegaan. Bovendien schijnt de regering de opleidingsduur voor onderwijzers te willen verlengen van 2 naar 3 jaar teneinde het competentieniveau te verhogen. En daar willen de onderwijzers niet aan, naar verluidt.
Download het hele verhaal (pdf) »
Reisverslag Hogares Communitarios (creche)
Daphne Hoekstra (25)
Intense ervaringen die ’s avonds met de rest van de groep, negen in
totaal, gedeeld moesten worden. Iedereen werkte in tweetallen op een
ander project, genoeg verhalen te vertellen dus. Na het eten bij de
gastgezinnen liepen we naar het hoekje waar we altijd met z’n allen
afspraken (wij altijd een Belgisch kwartiertje te laat…). Antigua was
een stad waar ik me snel thuis voelde, er hing een ontspannen sfeertje.
Onze reisleidster Josan, was niet alleen tolk en een extra paar handen
op de hogar, maar wist ons ook te leiden naar leuke restaurantjes en de
pub. Daarnaast was ze altijd optimistisch. Als het regende, regende het nooit zo hard als gisteren, en als je echt niet meer verder de vulkaan op kon, was het nog maar een klein stukje tot aan de top.
Hoe zou het met ze gaan nu? Een auto achter me toetert, mañana, mañana
denk ik en trek dan toch maar langzaam op.
Download het hele verhaal (pdf) »
