Brazilië
Brazilië is met zijn 8,5 miljoen vierkante kilometer het grootste land van Zuid-Amerika (het beslaat bijna de helft van dit continent) en het op vier na grootste land ter wereld. Het land staat bekend om het carnaval en de wereldberoemde dansen: lambada en samba. Daarnaast heeft het een hele diverse natuur. Er is kustgebied, tropisch regenwoud en de meest exotische dieren en de kleurrijkste planten en bloemen zijn er te zien. De bevolking is een mengelmoes van culturen, die ieder hun eigen sporen in de architectuur hebben achtergelaten.
Brazilië heeft meer dan 155 miljoen inwoners, hoewel het precieze aantal niet bekend is vanwege de grote hoeveelheid Brazilianen die leven zonder adres en fiscaal nummer. De cultuur van het land is een mengeling van allerlei invloeden uit verschillende bevolkingsgroepen. Indianen, Portugezen en Afrikanen behoorden tot de eerste bewoners van het land. Hun culturen werden later gemengd met invloeden uit Italië, Japan, Duitsland, Rusland, Frankrijk en ook Nederland.
Feiten
Brazilië is rijk aan grondstoffen en staat ongeveer op de negende plek van de grootste economieën van de wereld, met ontwikkelde landbouw, mijnbouw, industrie- en dienstensectoren. Er zijn wel enorme verschillen in de verdeling van de rijkdom. Het volk is grotendeels arm en werkloos. Zij delen niet in de welvaart van de industriëlen en grootgrondbezitters. Brazilië is eerste op de wereldranglijst in export van suiker, rundvlees, koffie, sinaasappelsap en (regionale) vliegtuigen en tweede in sojabonen, kippenvlees en schoenen. Het grootste deel van de elektriciteit van Brazilië komt uit waterkracht. De Itaipúdam is één van de grootste leveranciers van deze vorm van energie in Brazilië. Brazilië bezit een uitgebreid, grotendeels onaangesproken hydro-elektrisch potentieel, in het bijzonder in het bassin van de Amazone.
Klimaat
Brazilië wordt gekenmerkt door vier grote geografische eenheden:
- De tropische kuststrook die oorspronkelijk was bedekt met Atlantisch regenwoud (Mata Atlântica).
- Het Hoogland van Brazilië.
- Sertão, een droog en woestijnachtig gebied.
- Het Amazonebekken in het noorden en westen. Hier bevindt zich hoofdzakelijk het bedreigde Amazoneregenwoud en de meest waterrijke rivier van de wereld, de Amazone.
Historie en politiek
Antropologen denken dat Amerika ongeveer 15.000 jaar geleden werd gekoloniseerd door verschillende indianenvolkeren. Hun voorouders staken vanuit Noordoost-Azië de Beringstraat over en bereikten zo Noord-Amerika. In april 1500 werd Brazilië voor Portugal opgeëist door de Portugese edelman Pedro Álvares Cabral die bij Porto Seguro voet aan wal zette. In 1530 werd de kust opgedeeld in 14 kapiteinschappen. Aan het hoofd van ieder kapiteinschap werd een Portugese edelman gezet. Vanaf de 16e eeuw werden er tussen 5 en 8 miljoen jonge Afrikanen als slaven naar Brazilië verscheept. Velen overleefden de reis niet. Anderen ontsnapten en stichtten quilombo`s (gemeenschappen van ontsnapte slaven) op moeilijk toegankelijke plaatsen. Eén daarvan telde op zijn hoogtepunt een bevolking van meer dan 30.000 zielen, maar werd uiteindelijk door de Portugezen vernietigd. In de 17e eeuw waren belangrijke, aan de kust gelegen delen van Brazilië in handen van de Nederlandse Republiek. Johan Maurits van Nassau-Siegen was een invloedrijke bewindvoerder. De Republiek stond haar Braziliaanse bezittingen in 1661 definitief af, in ruil voor 63 ton goud. In 1871 kwam er de ` Lei do Ventre Livre` , de `wet van de vrije buik`, die bepaalde dat kinderen niet meer als slaven konden worden geboren. Nadien werden eerst de 65-jarigen en daarna de 60-jarigen vrijgelaten, vooral omdat zij geen economische waarde meer hadden.
Van keizerrijk tot federale republiek
In 1888 ondertekende prinses Isabel, als laatste ter wereld, tijdens de afwezigheid van de keizer, de Lei de Aurea. Met deze wet werd de slavernij afgeschaft, zonder schadeloosstelling voor de slavenhouders. Meer dan 700.000 slaven kregen toen de vrijheid. Velen van hen raakten daardoor dakloos. Toen Napoleon’s leger in 1807 Lissabon binnentrok, vluchtte de Portugese prins, Dom João VI, en zijn 15.000 man personeel richting Brazilië, waar hij direct de macht overnam. In 1821 keerde hij uiteindelijk terug naar Portugal. Zijn zoon Dom Pedro I bleef achter en riep daar in 1822 de onafhankelijkheid uit en verklaarde zichzelf tot keizer van Brazilië. In 1831 moest de zoon van Pedro I, Dom Pedro II zijn vader als 6-jarig jongetje opvolgen als keizer. Pedro II deed afstand van zijn troon toen in 1889 het leger in opstand kwam tegen de Braziliaanse monarchie. Het land werd een federale republiek.
Terug naar democratie
De generaal die de monarchie aan de kant had geschoven, werd de eerste president van Brazilië. Onder zijn leiding werd het land een democratie met de Verenigde Staten als voorbeeld. De naam van het land werd omgedoopt in de Verenigde Staten van Brazilië en er werd ook een vlag ontworpen die erg leek op de vlag van de VS. Doordat Brazilië aan het einde van de 19e eeuw werd bevolkt door grote groepen immigranten uit Duitsland en Italië, ging de opkomst van het fascisme in Europa niet aan Brazilië voorbij. Ook werd men steeds banger voor de opkomst van het communisme. Daarom volgde in 1930 een militaire coup waarna de militairen Getúlio Vargas naar voren schoven als president. Om economische redenen sloot deze regering zich in 1942 aan bij de geallieerden in de Washington-akkoorden. Een Braziliaanse eenheid vocht in Italië. In 1945 begreep Getúlio Vargas dat de tijd van het fascisme voorbij was en keerde Brazilië terug naar de democratie. Bang voor de opkomst van het communisme volgt in 1964 een tweede militaire coup. Dit keer nemen de militairen zelf de macht. In 1984 kam de democratie terug. Nadat de militairen besloten dat Brazilië opnieuw een democratie moest worden, werden in 1984 indirecte verkiezingen georganiseerd. De regering die volgde stelde een nieuwe grondwet op. Sinds deze Redemocratização (herdemocratisering) is Brazilië een democratie.
