Community village programma
De huizen vallen ons erg mee. Ze zijn van steen en behoorlijk groot. Het toilet is buiten, maar erg schoon. Het is een stenen huisje met een soort Frans toilet (gat in de grond) waar we zelf emmers water in moeten gooien om door te spoelen. Er is geen waterleiding. Water halen we een paar honderd meter verderop bij de waterput. Er is wel elektriciteit, geen koelkast of ventilator. Er wordt in de keuken op een houtvuurtje gekookt. Ons gastgezin heeft drie kinderen: twee dochters van elf en twaalf en een zoontje van tien. Onze gastmoeder is de kleuterjuf van het dorp. Ze is erg lief en toegankelijk, maar spreekt nauwelijks een woord Engels. De rest van het gezin ook niet. Bijna direct na aankomst worden we meegenomen naar de waterput en worden we geholpen met onze eerste douche-ervaring in Sarong! We hebben allemaal veel lol om onze onhandigheid met het aan- en uittrekken van de sarong en onze kleren. We krijgen emmers vol water over ons heen en worden uitgelachen omdat we onze shampoo ook als zeep en wasmiddel gebruiken. Als ze horen dat wij thuis wassen met een wasmachine gieren ze van het lachen: “…wassen met een machine…?!” Ze denken ook direct dat wij daarom niet op de hand kunnen wassen… “difficult for you…?” Nadat we zelf van top tot teen gewassen zijn, de sarongs fatsoenlijk hebben uitgekregen met wat hulp van onze zusjes en we onze eigen kleren weer aan hebben kunnen we weer naar huis. Opa en oma en de zus van onze juf met haar dochtertje van vier komen regelmatig even binnenvallen. Zij wonen in het huis naast ons en vinden het allemaal reuze interessant.Lees hier het hele verslag.
Straatkinderen
De Familie Waelepoel ging voor de tweede keer naar Sri Lanka. De eerste keer bouwden ze een huis. Deze keer hielpen ze met het opknappen van het opvangcentrum voor straatkinderen in Colombo.
Lees hier hun belevenissen.
Het hele team!
Cricket is de nationale sport
samen drinken uit de kokosnoot
