Warning: file_get_contents(http://www.reismee.nl/api/getdata.php?partner=commundo&password=j4kuphav&feed=verhalen&datatype=verhalen&limit=30&country=TH): failed to open stream: HTTP request failed! HTTP/1.1 404 Not Found in /www/php/classes/reismeeapi.object.php on line 131 Warning: sizeof(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /www/php/classes/reismeeapi.object.php on line 149 Warning: sizeof(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /www/php/classes/reismeeapi.object.php on line 180 Warning: sizeof(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /www/php/classes/reismeeapi.object.php on line 184 Warning: sizeof(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /www/php/reisverhalen.php on line 175 Warning: sizeof(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /www/php/reisverhalen.php on line 196 reisverhalen over stage of vrijwilligerswerk van reizigers van Commundo

Reisverhalen

Het delen van reiservaringen is leuk en prettig. Maar soms best lastig! Hoe leg je nu iemand in Nederland uit hoe je gastgezin eruit ziet, wat je in je project doet en welke dingen je eet! De thuisblijvers kunnen via het dagboek jouw belevenissen en reisroute volgen met tekst en beeld. Ze kunnen erop reageren en met je meegenieten.
Ga je ook op reis met Commundo maak dan hier je gratis dagboek aan.

Laatste reisverhalen Thailand

  • Thailand individueel ENP

    Thailand op 01 juni

    Als vrijwilliger in dit park werken is bijzonder en zeer zingevend. Iedereen benadert elkaar respectvol en allemaal ga je voor 1 ding: het welzijn van de olifanten. Doel is dat ze uiteindelijk, als ze beter zijn, teruggeplaatst worden in de jungle. En als vrijwilliger heb ik me zeer nuttig gevoeld, wat ik ook zo hoopte. Zonder vrijwilligers is dit kamp verloren. Het is keihard werken, van `s morgen 8 tot `s middags half 5, uiteraard wel met pauzes. Poep ruimen (en inderdaad Eric, de bergen zijn eeeenorm!), graan plukken, kappen, verpakken en transporteren, in de olifantenkeuken werken, bomen planten, bomen redden (dwz oranje linten, gezegend door monniken eromheen binden zodat ze niet gekapt zullen worden). We hebben gezweet, de blaren op onze handen gehad, maar het was het allemaal waard. Er ontstaat een hechte band als je op deze manier met elkaar werkt.

Laatste reisdagboeken Thailand

  • Maai pen raai

    Thailand op 05 oktober

    Thailand heeft een permanente indruk op mij achtergelaten. Een stempel op mijn ziel en een A4tje aan de muur met "maai pen raai". Ik denk niet dat het aan mij te zien is en waarschijnlijk is het ook niet echt aan mij te merken. Het zit meer in hoe ik tegen dingen aan kijk. Waar ik eerst schreef over het verwerpelijke materialisme van het westen heb ik daar nu een genuanceerde blik op gekregen. Soms is het verwerpen van iets goed om daar uiteindelijk een nuance in te brengen.Een voorbeeld ter verduidelijking. Ongeveer een week na Thailand heb ik besloten een nieuwe telefoon te nemen. De oude deed het nog en mijn iPod verving de niet-smartphone features van de 6 jaar oude Nokia. Een goed voorbeeld van materialisme zou je denken om dan toch een smartphone te nemen. In dit geval niet, naar mijn mening. Dit omdat ik door mijn nieuwe telefoon altijd en overal op internet kan. Dit zorgt ervoor dat ik veel meer controle heb over mijn leven en de enorme informatiestroom die ik per dag moet verwerken. Mijn nieuwe telefoon is dus een uitkomst om mijn huidige leven te manifesteren. Waarom pas je je levenstijl dan niet aan zul je vragen. Op dit moment probeer ik mij volledig te ontwikkelen en alles wat ik doe is niet omdat het moet (krant lezen, faculteitsraad, studie, eigen bedrijf), maar omdat ik het leuk vind om te doen. De nieuwe telefoon zorgt alleen voor een efficiëntere uitvoering van deze ontwikkelingen.Wat ik probeer te zeggen is dat materialisme relatief is en dat is niets nieuws. Ik ervaar dat nu alleen ook zo. In Thailand heb ik geen behoefte aan het lezen van RSS feeds en vergaderen over onderwijskwaliteit. Daar ga ik voor een goed boek en fysiek werk. De keuze zit hem nu alleen in wat ik voortaan wil gaan doen. Hier heeft Thailand mij enorm in geholpen. De reis heeft me op mijn plaats gezet wat betreft mijn blik op de wereld. Het heeft nieuwe perspectieven laten zien en mij laten ervaren dat zodra je iets doet wat je leuk vind niets of niemand hier iets op aan te merken heeft. Kwaliteit zit in je eigen tevredenheid en niet in die van een ander (tenzij je een specifieke opdracht heb aangenomen). Kwaliteit van je eigen leven is dus alleen maar hoe tevreden je bent met je leven en niet de ander die jouw leven bestempeld als kwalitatief hoog of laag. Mocht je ooit jezelf in de positie vinden dat je je leven moet beoordelen op een schaal van 0 tot 10 en na lang wikken en wegen kom je niet op een 10 uit, dan heb je nog een hoop te doen. Een 10 moet te halen zijn, want jij bent degene die hier controle over hebt.Filosofie alom hierboven, maar dit is de uitwerking van Thailand op mij. Ik kies alleen nog maar de dingen die mij persoonlijk interesseren (oftewel intrinsiek motiveren). Een goede dosis "maai pen raai" komt daarbij goed van pas, want het helpt me verplichtingen in een ander perspectief te zien.

  • Eindelijk foto`s!

    Thailand op 23 augustus

    De link naar de foto`s is deze: http://picasaweb.google.nl/113445408699036281933De map Thailand2010 is gemaakt door Mariëlle.De map Foto`s uit Thailand zijn gemaakt door Laura/Stefan.De map TCDF2010 is gemaakt door Monique.Ik waarschuw alvast, het zijn er veel!Groetjes LauraPs Stefan, sorry voor het inbreken;)

  • Merit

    Thailand op 12 augustus

    Khao Sok National Park was adembenemend mooi. Het is een stuwmeer waar bergtoppen uitsteken. Met een longtailboat zijn we naar drijvende huisjes gegaan waar we 2 nachten doorgebracht hebben. Het water van het meer was heerlijk warm waardoor zwemmen een genot was. De pure natuur en het simpele van het van bamboe gemaakte `resort` zorgde voor een oase van rust. Boek lezen, kaarten met de andere Nederlanders en met de longtailboat de omgeving verkennen. We hebben gezwommen in een grot en samen met nog een Nederlander en een Thaise gids zijn we door de jungle, in de regen omhoog gegaan naar een bergtop. Het uitzicht is niet te beschrijven, een foto zou ook niet helpen. De tocht omhoog duurde 1,5 uur, ging dwars door het oerwoud wat glad was van de regen. Via boomstronken, wortels en dode bladeren omhoog en op het einde scherpe rotsen beklimmen. Wanneer je boven bent en naar rechts kijkt ligt Khao Sok aan je voeten. Je kijkt over de bergen heen waar je eerst tegenaan keek en dat beeld reikt tot aan de horizon. Vanaf Khao Sok gingen we naar Surat Thani waar we de nachttrein naar Bangkok namen. Dit was een hele leuke ervaring. De reis duurde van 19.00 tot 6.00 uur, dus lang. Rond 21.00 uur werden de stoelen getransformeerd in bedden die heerlijk lagen, maar waar ik niet in paste (verrassend). Slapen ging een beetje, maar de ervaring en mijn boek zorgde voor genoeg vertier. Middenin de nacht volgde nog wat inspiratie voor mijn dagboek die ik hieronder met jullie deel:Nou slapen lukt niet echt. Opzich ligt het wel comfortabel, maar het blijft een nachttrein naar Bangkok. Niet dat ik er eerdere ervaringen mee heb gehad, maar ik schat het te korte bed en het ronken en schommelen als kenmerkend voor elke nachttrein.Thailand biedt weinig vertier voor het oog. De nachten zijn pikdonker hier. Die ervaring had ik al bij TCDF waar het vinden van de bungalow onmogelijk was zonder zaklamp. Zo af en toe komt er een TL-buis langs of de contouren van een gebouw, de rest wordt opgevuld door bomen en ander autenthiek groen.Genoeg voer voor veel gedachten. Vooral over mezelf. Hoe ben ik als ik weer terug ben in Nederland? Wat heb ik geleerd? Ben ik al veranderd?Dat is moeilijk te zeggen. Ervaringen vormen je zo geleidelijk dat het moment zelf er niet veel veranderd lijkt te zijn. Achteraf is veel makkelijker praten. Dan kun je duidelijk terugdenken aan hoe je veranderd bent. Misschien moet ik er maar niet over nadenken en de ervaring eerst eens zijn gang laten gaan.Ik zal er eens een nachtje over slapen...Na aankomst in Bangkok eerst naar het hotel. Degelijk en goede ligging. Er was nog geen programma dus we konden gaan en staan waar we wilden. Na een ontbijt zijn we opgesplitst. Laura, Seppo, Rik en ik zijn gitaarwinkels gaan zoeken en die hebben we gevonden ook. Een stuk of 12 na elkaar. Wat spulletjes voor mijn gitaar gehaald en getwijfeld of ik hier niet een gitaar zal kopen, toch maar niet gedaan...Daarna naar het grote  MBK. Dit winkelcentrum heeft zes vloeren met alleen maar kleine winkeltjes die allemaal hetzelfde verkopen, overweldigend en doodvermoeiend.Heel Bangkok is groot en druk. Veel meer dan een grote euopese stad. Hier gaat alles door elkaar heen en iedereen verkoopt wat. Vooral dit laatste is bijna irritant. Ze springen allemaal op je of je niet een armbandje, kaarten of wat dan ook wilt kopen. De tuktukchauffeurs zijn het ergst. Dit praten de hele tijd tegen je en stoppen om op je kaart te kijken zorgt voor een tuktuk die stopt bij je of hij je kan helpen en een andere die al stil stond komt in je nek hijgen.Dit maakt de waarde van de eerste twee weken nog veel groter. Ik heb de Thai echt kunnen leren kennen. Hoe ze leven en waarom ze dingen doen zoals ze het doen. Bangkok heeft daar niets mee te maken.Ook nu moet ik helaas stoppen. Mijn laatste minuten tikken weg. Genoeg verhalen om thuis te vertellen dus.Ik vond het leuk om de laatste drie weken deze blog bij te houden. Vooral omdat ik wist dat mensen het ook echt lezen en de reacties zorgden voor extra stimulans. Ik zit al een tijdje te denken aan het beginnen van een blog, dus dat ga ik maar eens doen denk ik.Nu rest het afscheid aan het elektronische deel, maar gelukkig heb ik nog een dag te gaan. Ergens is het ook wel weer goed geweest. Thuis wachten mijn goede vrienden en familie weer op me en dat is een fijne gedachte. Deze reis heeft veel in me losgemaakt en hopelijk kan ik achteraf zeggen dat het me ook positief veranderd heeft.Nog een laatste overdenking: In het Boedhisme kennen ze zonde, maar ook Merit. Dit is het tegenovergestelde van zonde, oftewel goed doen. Hebben wij hier een woord voor of kunnen wij alleen de slechte dingen makkelijk benoemen?

  • Sch(r)ok

    Thailand op 08 augustus

    De cultuurschok was niet zoals je deze kan verwachten als je naar een vreemd land gaat. Het was een omgekeerde. We kwamen uit het midden van de jungle, twee weken leven met de plaatselijke bevolking, spelen met Thaise kinderen, creativiteit en vindingrijkheid voerde de boventoon. Nu zaten we in een hotel met, je raad het al, alleen maar Hollanders. Voor de goede orde, het zijn hele leuke gezellige mensen.Het is echter het massatourisme waar we direct in geramd werden. Veel te goed Engels sprekende Thai, een grote lounge waar niemand zit, een groot zwembad waar niemand in zwemt en een groot restaurant waar niemand eet. Ik wil terug en wel nu!De eerste activiteit was met een autoband de rivier af. Weer eens wat anders en het uitzicht was geweldig. Half onder bergen door, uitkijken voor grote stenen en lekker water. Een kleine opmerking: het was met 40 hollanders. In Thailand zwemmen ze eigenlijk niet en als ze het doen hebben ze kleren aan. Voor een aantal mensen hier was dat zeker een aanrader geweest, maar ja het zijn touristen, dus het mag...De cultuurschok voelt niet lekker, want ik wil helemaal niet terug naar de volledig doordachte wereld. De cultuurschok heeft echter nog een kant. Een waar ik echt van schrok. Ik ga er zelf weer aan mee doen. Ik val terug in datgene waar ik twee weken aan heb kunnen ontsnappen. We zijn na de riviertocht met z`n allen naar een waterval gegaan. Deze was mooi, maar lang niet zo mooi als die we de dag ervoor bij Kao Sok gezien hadden. Ik betrapte mezelf erop dat ik een gevoel kreeg iets `beters` gezien te hebben dan de anderen. Ik heb lekker een veel mooiere waterval gezien, drie keer zo groot en er zelfs bij gezwommen. Ik schrok ervan want dat is het voorbeeld van materialisme en onze levensstijl. Alles wat ik heb moet mooier, duurder, beter, luxer, groter etc. zijn dan dat van jou. Waarom? omdat we anders geen identiteit hebben, iedereen heeft dan dezelfde spullen. We hebben allemaal dezelfde kast van Ikea.Ik wil er niet meer aan mee doen. Niks mooiere waterval, nee ook een mooie waterval die anders is dan de anderen en ook zo zijn charme heeft.

  • Kap kun kap!

    Thailand op 06 augustus

    Al het werk is afgerond. De laatste steentjes zijn letterlijk en figuurlijk op hun plaats gelegd. Dat voelt fijn, omdat we dan kunnen vertrekken met het gevoel dat we iets afgerond hebben. Nu hebben we echt iets dat van onszelf is. We hebben symbolisch een grote steen beschilderd met `Commundo July 2010` (Commundo is de reisorganisatie). Niet dat we erkening nodig hebben ofzo, want die krijgen we via de lachende gezichten hier, maar zo is duidelijk dat het hele gebied tot stand gekomen is door jaren van af en aanvoer van vrijwillegers. Onze steen ligt tussen die van de anderen.Misschien even kort iets over het weer (we blijven hollanders;)). Ik zou me niet beter kunnen wensen. Het regent ongeveer elke dag, maar nooit echt heel lang. De Thai werken gewoon door en dat ik ook wel lekker. Het is gelukkig niet zo snikheet, want als de zon een keer doorbreekt kruipt het zweet overal. De regenbuien zijn regelmatig een welkome verkoeling.Ik merk dat ik een hoop te vertellen heb in een korte tijd. Ik zal het dus kort moeten houden voor zover ik dat kan. Morgen vertrekken we naar Kao Sok, een nationaal park, waar de rondreis gaat beginnen. Hoe het tijdens de rondreis zit met internet weet ik niet, dus we zien wel...Afgelopen week hebben we vier ochtenden lesgeven op de school ongeveer 10km van waar we verblijven. Het doel was de kinderen de lol en het nut van Engels spreken te laten inzien. Hoe het lesgeven ging is niet in een stuk als deze te beschrijven. Dat wil ik jullie graag persoonlijk vertellen, want dat is een van de mooiste ervaringen die ik hier gehad heb. De kinderen zijn zo enthousiast en ondanks de enorme taalbarriere lukt het toch om tot ze door te dringen.Laura en ik gaven les bij groep 2 en 4 (8 en 10 jaar). De lessen duurden een uur en bestonden vooral uit het spelen van spelletjes met engelse woorden. Dat was het moeilijkste deel, want al je didactische vaardigheden worden op de proef gesteld, omdat zij geen Engels begrijpen en jij geen Thai spreekt. Gelukkig konden we gebruik maken van Ingrid (Reisgids en oprichter van TCDF) en Lahn (Thai met wie we hier werken) voor vertalingen. Al met al hielp enthousiast zijn al een hoop en zodra je met speelgoed aan komt zetten is alles goed:) Na de lessen bleven we daar om te lunchen met de kinderen en daarna ging ik met ze voetballen. Voetballen is met 30 kinderen een bal in een goal van 1m X 1m te krijgen. Maar het gaat helemaal niet om het scoren. Jong en oud spelen met elkaar en het maakt allemaal niet uit. Ze staan allemaal lachend op na, een toch wel harde, overtreding en wrijven even over hun been en gaan dan gewoon weer door. Als ik de bal heb dan zijn  het de kleinsten die het eerste proberen om deze weer af te pakken, oftewel size doesn`t matter at all!Het afscheid was massaal en overweldigend. 100 kinderen die staan te zwaaien en springen. Drie keer kwamen we de volgende dag terug en een keer niet...Vandaag was de laatste dag en waren we `vrij`. We hebben een wandeling van 2 uur door de jungle naar een waterval gemaakt. Door de wandeling was de verkoeling meer dan verdient. Wat een plaatje was dat! Ik zou jullie graag de foto`s laten zien, maar dat lukt niet. We geven het voor nu dan ook maar even op. Die houden jullie te goed.Ik moet weer gaan, omdat ze een afscheidsbarbeque voor ons georganiseerd hebben. Ik zal deze plek nooit meer vergeten. De plaatjes niet, maar vooral de mensen niet. Kap kun kap (bedankt) Ingrip, Lahn, E, Na, Gun, Gak, Pa, Nong, Eric en Ben voor een geweldige tijd!

  • Werkervaring

    Thailand op 30 juli

    Het werk is heerlijk fysiek. De grond bevat heel veel stenen dus omploegen gaat met grof geweld, prima! Samen met Seppo, de oudste mannelijke reisgenoot, hebben wij ons gestort op het aanleggen van twee trappetjes. Zes treden in totaal, maar door de stenen een vermoeiende bezigheid. Het eindresultaat ziet er wel super uit en het maakt de tuin helemaal af en functioneel.Omdat het werken aan de tuin sneller ging dan verwacht hebben een aantal andere zich gestort op het mozaieken van betonnen bankjes. Simpele creatieve en vindingrijke oplossingen staan centraal hier. Niet is zoals het uit de verpakking komt, als het al uit een verpakking komt. Voorbeeld: om ervoor te zorgen dat je grip hebt op de betonnen traptreden hebben ze tijdens de aanleg een blad in het beton gedrukt, De afdruk is sierlijk en functioneel, en daardoor zoveel beter dan een simpel profiel. Zo proberen ze alles op te lossen hier en dat is overal terug te zien.Het nut van het werk lijkt wat lastig, omdat de band tussen mozaieken en een tuin aanleggen nou niet heel duidelijk lijkt. TCDF heeft als doel zelfvoorzienend te worden. Dit zijn zij nu voor ongeveer 80% en de kruidentuin zou ze een stukje verder helpen. In twee weken tijd is het niet mogelijk alles compleet onder handen te nemen. Het gaat hier, vooral in het geval van mozaieken, om elk klein steentje.Het voelt heerlijk om onderdeel te zijn van iets dat door mensen gemaakt is zonder enig winstoogmerk, maar gewoon om te leven met en van de natuur en het leven voor de kinderen hier prettiger te maken. De kwaliteit zit in het werk dat verricht is door mensen die zich willen inzetten voor een betere wereld. De natuur hier is ongeloofelijk mooi. Het is zo duidelijk dat de mensen hier met de natuur leven. In Nederland is de natuur gemaakt. Zelfs het platteland is perfect rechts aangelegd en precies berekend hoe en wat. De stad is nog veel verschrikkelijker met zijn bomen op de 50 meter en aangelegde puur natuur om de mensen tussen de uitlaadgassen het gevoel van verzoening met de natuur te geven. We eten niet wat er groeit, want dan bouwen we kassen om te zorgen dat het wel groeit. Ik heb werkelijk geen idee wat seizoensgroenten zijn, dat is toch diep triest? We vinden het zo lastig om telkens die pitjes uit je mandarijn of druif te halen, dus kweken we een soort die geen pitten heeft.Hier eten we wat de pot schaft en o wat is dat lekker. Al het onnatuurlijke overboord, want fruit smaakt zoet ook al is het niet drie keer doorgemodificeerd.Thailand zorgt voor inzichten, nee revelaties, die me anders doen denken over de wereld. Ergens weet je het allemaal wel, je hoort de verhalen, maar het ervaren heeft zoveel meer waarde. Ik zou nog zoveel willen schrijven, want mijn hoofd zit stampvol, maar ik weet het nog niet allemaal te verwoorden. Ondertussen zitten drie meisjes hier naast mee gewoon filmpjes van een Thaise popster op youtube te kijken en rechts van me een jongetje voetbal op de Playstation speelt, dus hoe anders is het hier nou eigenlijk?;)

  • Waar ben ik beland?

    Thailand op 27 juli

    Vooraf aan dat terecht komen ging een treinreis van 4 uur. Treinen die wij af zouden schrijven met stoelen die nog steeds prima zitten. De airconditioning was het mooiste van allemaal. Die moet je eigenlijk op de foto zien, maar het waren ventillatoren die aan het plafond hingen. Of het werkte? minstens zo goed als in Nederland. Bij aankomst in Lang Suan een verbouwd tot busje toyota pickup in met de bagage bovenop. Om geheel in de cultuur te blijven moet je met 80 km/h over de snelweg achterop de laadklep, vasthoudend aan een reling met je kop in de wind. Het uitzicht is zo nog vele malen mooier en de glimlachen en groeten in de kleine dorpjes nog veel leuker.Na een uur rijden de bergen in kwamen we aan bij TCDF. Midden in de jungle. Links, rechts, voor en achter. Het is jungle. Het restaurantje wat onze verzamelplaats en eetplek is, is gebouwd tegen een helling en we kijken uit over de valei. Een uitzicht om nooit te vergeten en de realisatie van waar ik beland ben komt langzaam. Het is zo mooi om volledig in de natuur te zitten. Regen of zon het maakt niet uit. Ik voel me nu al thuis, dus afscheid na de twee weken zal moeilijk worden.Vandaag een rondleiding over het hele terrein en voor het eerst aan de slag gegaan. We gaan een kruidentuin aanleggen. Ik zou zo graag nog meer vertellen, maar mijn tijd is op. Ach, anders blijft er niets over coor bij de diavoorstelling;)Vanaf ons verblijf bij de Thai Child Develpment Foundation (TCDF) is het 10 minuten lopen tot een klein huisje met 5 PC`s met internet. Het lukt nog niet echt om foto`s up te loaden, dus die houden we nog te goed. Ik zal niet elke dag wat op de blog zetten. Zo heb ik namelijk meer materiaal om in 1 keer te schrijven en ben ik ook niet de hele tijd weg. Hopelijk foto`s en nog meer verhalen.P.S. Ik blijf hier...

  • 2e week Ding Dang

    Thailand op 12 februari

    Het was de bedoeling dat we dinsdag al met bouwen zouden beginnen maar er waren nog niet genoeg stenen, dus eerst weer stenen maken. Vandaag en de afgelopen dagen was het heel warm en dat verneem je wel als je zo bezig bent. Het meeste werk doe je ook nog eens in de zon omdat de stenen in de zon moeten drogen. Verder niet zoveel gebeurt vandaag.Woensdagochtend weer stenen gemaakt en in de middag begonnen met bouwen. Leuk om nu eens resultaat te zien. Gaat best snel als je eenmaal begonnen bent. De voorbereiding kost wat meer tijd omdat alles ook uitgezet moet worden. En dan zie je wat je met weinig gereedschap kunt doen. Bow gebruikt als waterpas een lang dun stuk waterslang. Hij laat daar water doorstromen tot de lucht eruit is en dan kun je dat gebruiken als een waterpas.Ik maak het de volgende keer af want ik moet weg.Vervolg;Bow begint de eerste laag op het oog en daarna de tweede laag. Dan gebruikt hij stokken in 4 hoeken die met behulp van de slang waterpas gezet worden. Mijn taak was toen om op de stokken om de 10 centimeter streepjes te zetten. Vervolgens werd en een touw gespannen naar alle 4 hoeken zodat we nu waterpas kunnen werken. Om de stenen bijelkaar te houden is er ook klei nodig dus dat moet ook gemaakt worden. Ik heb de stenen klaar gezet en de ruimtes tussen de stenen opgevuld met klei, beetje een stucadoor zeg maar. De anderen waren bezig om meer stenen te maken. We waren om 4 uur door de klei heen dus zijn we lekker op tijd gestopt. Iedere dag moet ook de spullen die gebruikt worden zoals de emmers em de scheppen enz, schoongemaakt worden. Dat hebben we nu lekker in de rivier gedaan en hebben zelf ook een bad genomen.Omdat we mooi op tijd klaar waren heb ik de omgeving weer verkend op mijn brommer. Heerlijk om dat te doen, de anderen hebben geen vervoer en zitten dus vast aan de plek. Lekker ook om even alleen te zijn want je zit verder van `s ochtends tot bedtijd tussen de mensen. Natuurlijk ook heel gezellig maar toch even alleen is wel lekker.Donderdagochten weer begonnen met stenen maken. Bow wil graag een voorraadaanleggen voor de regntijd aanbreekt want dan kan hij geen stenen maken. het schijnt hier behoorlijk te keer te gaan in de regentijd. Ze zijn nu de doorgaande weg aan het  verstevigen omdat die al een aantal keren is ingestort door het vele water.Vandaag was het gelukkig niet zo warm. `s Middags zijn we verder gegaan met bouwen. Ik was weer de stucadooren dat betekent om de gaten goed op te vullen je de klei erop ,oet flatsen en dat sputtert nog wel eens. David. die samen met arloes weer terug is van visum aanvragen raakt nog geirriteerd als hij sputters op zich krijgt. Nu is hij sowieso al snel op zijn teentjes getrapt en hij moet er maat tegen kunnen. Tijdens het werk heb ik voor het eerst een slang gezien, niet zo`n hele grote en dhij was groen. Blijkt wel gif te hebben maar ga je niet dood aan als hij bijt maar schijnt wel verrekte pijn te doen.Later waren ze bezig om met behulp van aapjes cocosnoten te plukken. Prachtig om te zien hoe dat gaat. Ze zitten aan een lang touw en klimmen dan in de boom en draaien aan de cocos noot net zolang tot hij los laat en gooien het dan naar beneden. Ze kijken dan nog even waar hij terecht is gekomen en gaan dan weer verder. Ik heb ze van dichtbij bekeken en ze zagen er heel goed verzorgd uit en waren ook heel allert. Ik heb niet het idee dat ze mishandelt worden. De meeste mensen hier vinden het verschrikkelijk maar ja dieren worden altijd al gebruikt en zolang ze er zo goed verzorgt uitzien heb ik er niet zoveel moeite mee.`s Avonds was er weer een buffet voor iedereen, was weer heel lekker en ook zeer gezellig.Vrijdag hebben we alleen in de ochtend overleg gehad, over hoe de week is verlopen en wat we volgende week gaan doen. In de middag was er geen overleg omdat er morgen geen kinderen komen. Er is in Patho, een klein plaatje zo`n 10 km verderop een voedselfestival is met in de ochtend allerlei sport en spelactiviteiten. Dat voedselfestival wordt georganiseerd door de overheid en is heel populair. Er komern zelfs mensen uit Bangkok op af. Wij gaan er ook heen maar dan pas in de middag.Als je daar aankomt koop je een schaaltje voor 25 bath en daarmee kun je alle tentjes af die er opgesteld staan en kun je al het eten proberen. Ik vertel daar later wel meer over.`s Middags zijn we naar het stuk land dat de familie van Bow net gekocht heeft. Het is midden in de jungle en de laatste jaren niet onderhouden. Het is wel op een heel mooi plekje. We hebben daar de beetlenuts opgraapt die de vader van Bow uit de bomen heeft gesneden. Die zie je hier heel veel en alle families hebben ze wel voor de deur of op de weg te drogen liggen. Ze laten ze drogen in de zon en dan snijden ze in teweeen. Ze worden dan verkocht aan de groothandel die vlakbij ons zitten. Ze worden gebruikt om kleding mee te kleuren en ook in pruimtabak. Tegenwoordig doen de Thai dat niet zoveel meer, pruimen, maar af en toe zie je nog wel eens iemand en dan is zijn hele gebit rood van de nuts.Vrijdag zouder er ook 2 Franse jongens komen maar niet dus. Bow was wat ongerust en heeft nog op een aantal plaatsen gekeken waar ze eventueel uit de bus zouden gestapt kunnen zijn.Gelukkig zijn ze vanochtend, zaterdag, wel aangekomen. Gelukkig omdat maandag Huub en Christel weggaan en we dan wel met heel weinig mensen zouden zijn.

  • weekend

    Thailand op 08 februari

    Omdat we op zaterdag werken hebben we zondag en maandag vrij. Ik ben gisteren om een uur of 11 vertrokken op mijn brommertje naar het strand zo,n 60 km verder op. Leuke rit onderweg nog even bij een waterval gekeken. Deze stelde niet zoveel voor maar in de regentijd kan ik me voorstellen dat het daar met een donderend geweld naar beneden komt. De weg er naar toe was natuurlijk weer slecht met veel stenen en zand en ook een heel stijl stuk wat de brommer in zijn eerste versnelling maar net kon halen. Terug naar de hoofdweg zag ik halverwege een tentje waar je wat kon drinken. Over een heel smal pad door de bosjes kwam ik op een open terrein wat er prachtig uit zag. Er was een zwembad een apparte vorme en ze pompeten water van de rivier erin en tegerlijkertijd liep er ook weer water uit terug in de rivier waardoor je altijd fris water hebt. Op een heuveltje stond een prachtige villa. De eigenaar vertetelde me dat je die kon huren voor 400 bath, is ongeveer 8 euro per nacht.Ik had van Bow een tip gekregen voor een leuke plek om te slapen. Om ongeveer 15.00 uur was ik daar. Er waren bungalowtjes op een rij, eenvoudig ingericht maar prima schoon. Direct gaan zwemmen en toen een doucen genomen, natuurlijk weer koud. Daarna een strandwandeling. Het was wel heel rustig, het strand is zo`n 3 kilometer en eerst was er geen mens te zien. Later kwamen er wat Thaise mensen. Op het resort was het ook heel rustig. Toen ik terug kwam zaten er een paar mensen te eten. De zon ging net onder en ik heb drinkend van een biertje van genoten. De zon was bijna onder toen er 3 vrijwilligers aan kwamen van het project, een Nederlands meisje, een japans meisje en een Thaise jongen, Nong en die was jarig. Zij gingen eerst nog op het strand en daarna samen gegeten, vond ik wel pretiig want ik dacht dat ik alweer allen moest eten. Na het eten gingen zij weer terug, in het donker met zijn drieen op 1 brommer. Ik vond dat maar niks maar het Japanse meisje moest vandaag weer lesgeven.Daarn a ben ik naar mijn hut gegaan om wat te gaan lezen. Ik was bekaf en ben naar bed geggan om te lezen maar kon mijn ogen neit open houden en ik heb eindelijk weer een keer goed geslapen. Want dat is nog steeds een ramp het slapen van mij.Vanochten om 9 uur wakker en heerlijk uitgerust. Daarna lekker onbeten en mijn spullen ingepakt en ben na het afrekenen nog een strandwandeling gaan maken.  Na de wandeling nog heerlijke verse icetea gedronken en toen op de brommer rond getoerd.Een heerlijke tocht gemaakt over een prachtige vergweg maar omdat ik geen kaart heb en de meeste borden allen ik het Thai zijn ben ik die weg ook maar weer terug gereden om niet te verdwalen. O ja ver vergeet ik bijna, ik heb vandaag dolfijnen zien zwemmen. Een prachtig gezicht. Ook moet je hier oppassen op het strand met blote voeten. Ik had mijn schoenen bij het resort laten staan maar toen ik terug kwam en niet meer door het warme water liep was het zand gloeien heet, bijna mijn voeten verbrand.Zo. morgen weer aan het werk, wel zij in om weer wat te doen. Als het goed is gaan we morgenmiddag beginnen met het bouwen van een huisje, ben zeer benieuwd hoe dat gaat.

  • 1e volle week zit erop

    Thailand op 06 februari

    Zo, dit was de 1e volle week.Ik was gebleven bij donderdag. Ik verwachtte al dat het weer gezellig zou worden tijdens het buffet. Dat was ook zo en niet alleeen tijdens maar ook erna. Er zijn hier een paar Thaise jongens die opgeleid worden tot toeristengids en/of natuur gids. Deze jongens zijn ontzettend muzikaal, Kai en ikhebben een prveconcert gehad, Ze nodigden ons uit om bij hun thuis naar muziek te komen luisteren en het was geweldig. EEn van die jongens heeft een cd gemaakt en hij heeft een paar nummers gespeld van die cd. Het is in Thai dus de tekst begrijpje niet maar hij vertelde waar het over ging. Ik wou de cd van hem kopen maar dat gaat natuurlijk niet, ikheb hem gekregen. Er zijn nog wel meer bands in Thailand die goede muziek maken en ik heb gevraagd naar namen van die bands, die krijg ik binnenkort en dan wil ik daar naar gan luisteren en er misschien wat meenemen.Gisteren was het een rustige dag, alleen overleggen en dat was wel even goed na de drie vorige dagen. s` Avonds zijn we naar een dorpje midden in de busch geweest en dan bedoel ikook echt in de busch. Het was45 minuten rijden opalleen maar zand en dikken stenen. In het dorp was geen elektriciteit allen voor het feest was er een aggregaat. Daar was een  soort dorps a la schoolfeestje. We waren met 5 vrijwilligers en nog 6 Thai van het project. We waren de enige buitenlanders daar. We werden met open armen ontvangen en natuurlijk was het eerst eten. Alles op vuren gemaakt maar weer heerlijk. Daarna speelde er een band. Toen was het tijd voor het optreden van de kinderen. Dit is ieder jar in een ander dorp en de bedoeling is om geld in zamelen voor de scholen uit de omgeving. Er staan kraampjes met drinken, eten, speelgoed en kleding. Als je wat wilt kopen dan mag je zelfweten wat je ervoor betaald en dat gaat in een grote bus en dat geld is dan voor de scholen.Als de kinderen van de verschillende scholen optreden kun je met de hand gemaakte slingers kopen voor 10 bath, 20 cent. Na het optreden doe je dat bij de kinderen om de nek en het geld gaat ook weer naar de scholen.Vervolgens doen ze de slingers af en worden ze weer gebruikt voor het volgende optreden.Optredens waren allemaal dansjes en na 10 optredens hadden we eigenlijk wel gezien maar ja je kunt maar zo niet weggaan en we moesten alle 18 optredens uitzitten. Dat was ook nog niet het ergste maar er kwamen ook nog hotmetoten aan het woord en die voelen zich zo belangrijk dat ze hele lange speeches houden. Geen mens die er naar luisterde trouwens, maar je ziet dat vaak hier dat zulke mensen zich heel erg belangrijk voelen. Dat geldt trouwens ook voor mensen in een uniform of het nou politie is of een buschauffeur een uniform geeft status en dat willen ze weten ook.Eindelijk konden we weg, was wel heel mooi hoor die avond midden in de busch met een prachtige sterrenhemel, maar na 5 uur hadden waren we blij dat we konden gaan. Met 7 man weer in de hatchback, de rest was op de brommer. Prachtige rit met en hebben een aantal dieren de weg over zien schieten maak kon niet echt zien wat het was. En ja hoor, 4 km voor we het bos uit zouden gaan deden de lichten van de auto het niet meer. Gelukkig was daar net een huisje, zie je wel veel zo midden in de wildernis, daar konden we 2 zaklantaarns van lenen. Ik en nog een Thai gingen staan achter de cabine en zo konden we met de zaklantaars de chauffeur bijlichten. Ondertussen waren er ook 2 brommers gekomen en die reden voor ons aan en zo zijn we toch weer thuisgekomen.Vanochtend was het vroeg dag, half acht ontbijten en toen naar het project voor de kinderen. We hadden heel wat voorbereid maar vlak voor tijd zeiden 2 scholen af. Dat gaat hier ook heel gemakkelijk. Ze bellen dan niet zelf maar Ingrid, door ervaring wijs geworden belt ze altijd. In eerste instantie dachten we dat er dan maar 10 kinderen zouden komen, allen uit de directe omgeving. We hadde al besloten om dan maar een halve dag te doen en `s middags vrij te nemen. Maar tot onze verbazing kwamen er nog 21 kinderen en hebben we het hele programma wel gedaan. ` s Ochtends was ik bij het paardrijden, dat betekent dat als er kleine kinderen zijn dat Jack, een Thai die over de 2 paarden van het project gaat, dan ook op het paard zit en iker naast moet lopen. Ik heb 11 keer een rondje van zo`n 500 meter gelopen en dan in de brandende zon. Maar leuk hoe die kinderen zitten te glunderen op het paard. De kinderen die moeten wachten worden dan bezig gehouden met een spelletje.  Ik had voorgesteld om flesjesvoetbal te doen, dat kenden ze hiet niet en ze vonden het prachtig. EEn andere groep kreeg Engelse les en weer een andere groep ging klei maken die we gebruiken voor de kleihuizen. Daar gingen ze dan kleine steentjes van maken om de volgende keer daar een huisje van te bouwen. Om de 45 minuten werd er van groep gewisseld zodat de kinderen ook alles doen. Na de lunch van 13 uur tot 15 uur konden ze kiezen uit sport en spel of creatief. Ik was met Huub, Kai en Nong bij sport en spel. Eerst hebben we vlagje veroveren gedaan, daar konden ze geen genoeg van krijgen zodat we de andere spelletjes niet hebben kunnen doen.Om half 4 waren we klaar en was het tijd om te relaxen en te douchen. Daarna nog even een ritje op de brommer gemaakt.Na het eten heeft Bow ons verteld hoe hij tot het project is gekomen. Ik neem mijn petje voor hem af als je hoort wat hij allemaal mee heeft gemaakt en waar hij nu is. Hij komt uit een hele arme familie met 5 kinderen. Zijn vader was,met name was, alcoholist en zijn broer is dat nu nog. Hij heeft zich als jongste van de kinderen opgeworpen om zijn familie een beter leven te geven en tot nu toe lukt hem dat aardig. Zijn ouders wonen nu bij hem en zorgen voor het winkeltje van zijn broer, zijn moeder doet de was en ook zijn er nog 3 nichtjes van Bow in huis. Ook hebben ze nog een stuk land. Het vragt teveel om alles op te schrijven maar ik heb nog meer respect voor hem gekregen.  

  • 2e werkdag

    Thailand op 04 februari

    Vanochtend zijn we begonnen met stenen te maken. Dat gaat dus ook allemaal met de hand. Eerst 40 emmers kleizand in een kuil en dan 10 emmers koffieschillen. Dit dan goed door elkaar roeren wat al vrij zwaar is. Vervolgens ongeveer 20 emmers water en dan komt het; door elkaar mengen eerst met een soort schep en als het dan wat op een massa lijkt stap je met zijn allen in de prut met blote voeten en dan mengen. Vooral met de hitte is dit behoorlijk zwaar. Als dan de klei de goede massa heeft dan uit de kuil in emmers scheppen. Vervolgens naar de plek, zo`n 25 meter verder brengen en dan gaat het in een mal. Met die mal maak je 3 stenen van 50 bij 20 cm. De klei daar handmatig in, goed verdelen vooral om de hoeken denken en dan wa water erover om af te strijken. Vervolgens heel voorzichtig de ma verwijderen en dan heb je 3 stenen. Deze moeten eerst ongeveer 2 a 3 dagen liggend drogen en dan op de zijkant nog weer drogen. Van deze voorraad maak je ongeveer 45 a 50 stenen en voor een huisje, echt niet groot hoor, heb je ongeveer 400 stenen nodig. Vanochten hebben we met z`n vieren gewerkt en waren we om ongeveer 1/2 12 klaar. Daarna lunchen in een lokaal restaurantje en dat was ged te eten. ` s Middags was Bow er ook bij om stenen te maken en toen ging het toch heel wat sneller, de vakman. We waren nu mooi op tijd klaar n.l. om 4 uur. Het nieuwe stel en ik waren kapot, hitte en lichaamlijk zwaar werk maar ok een goed resultaat. Daarna zijn we in de rivier gaan zwemmen. Die is niet erg dieop maar ongeveer een kilometer verderop hebben ze eem dikje gemaakt bij een stukje waar het wat dieper is, heerlijk was dat en kon je ook alvast wat schoon worden. De klei is namelijk oranje/rood van kleur en is vrij moeilijk te verwijderen. Na het zwemmen doichen en ben ik nog weer even gaan rijden op de brommer, heerlijk na zo`n dagje ook om even alleen te zijn.Vandaag zijn David en Marloes naar Maleisie vertrokken om hun visum te laten verlengen. Om je visum voor langer dan 15 dagen te laten verlengen moet je het land namelijk uit.Bow moest vanochtend een cementen vloer leggen voor een ander project en David was er dus niet dus hebben we met z`n drieen stenen gemaakt. Nou dat hebben we geweten, het was niet allen heel erg heet vandaag maar om dit met drie mensen te doen die ook nog niet zoveel ervaring hebben en alledrie ook geen lichaamlijk werk gewend zijn viel niet mee. Het ging dan ook een stuk langzamer. Vanmiddag wou Bow toch weer stenen maken ondanks dat wij zeiden dat we kapot waren. Hij gaf aan dat hij het zwaarste werk zou doen. Ondertussen is er ook een nieuwe jangen van 19 jaar gearriveerd, ook weer een nederlander, die ging ook meehelpen zodat we weer met zijn vijven waren en toen was het wel weer te doen. Ik voel nu wel al mijn spieren en heb ook een aantal blaren maar met het resultaat vergeet je dat. Vooral omdat we morgen geen lichaamlijk werk hoeven te doen. Op vrijdag is het overleggen van wat we tot nu toe gedaan hebben en wat de planning voor volgende week is. Zoals het er nu naar uitziet hoeven we alleen dinsdagochten nog stenen maken en kunnen we `s middags met bouwen beginnen. Daar ben ik heel benieuwd naar.Op vrijdag is het ook overleggen met de mensen van de andere projecten over zaterdag. Dan komen de kinderen namelijk weer.Zo, nu eerst naar het buffet dat we iedre donderdag hebben met alle vrijwilligers en de staf, wordt vast weer gezellig.

  • 1e werkdag

    Thailand op 02 februari

    Zondag is me na veel5en en 6en toch gelukt om een brommer te huren. Het adres wat ik hier had gekregen had niets meer en stuurden me naar een ander bedrijf. Die wilden me wel 1 verhuren maar moest ik tot 10 uur `s avonds wachten.De markt was namelijk bij hun voor de deur.Na veel zeuren kreeg ik hem toch mee en ja hoor natuurlijk bijna de tank leeg. Hoe ze het voorelkaar krijgen weet ik  niet maar het is altijd zo. Dus eerst lopend met het ding de markt over en het was al vrij druk en toen op zoek naar een benzinepomp. Op de terugweg natuurlijk verdwaald en na een half uur eindelijk de markt weer gevonden. Ondertussen had ik behoorlijk dorst en ging een tentje binnen daar zaten Bow 2 en Bong, jongens die opgeleid worden tot gids bij het project.Met hun gezellig wat gedronken en afgesproken dat ze met mij mee terug konden rijden.Is heel normaal hier met z`n drieen op een brommer. Ik wou eerst nog wat eten en op de markt kijken en daarom afgesproeken dat we elkaar om 8 uur aan het eind van de markt zouden ontmoeten. Markt was erg leuk, was van alles te doen en wat e opviel dat er veel natuurorganisaties stonden met scholieren die dat promoten.Ook voor het eerst dat ik veel vuilnisbakken zag.Die zie je hier bijna niet en alles wordt gewoon op straat gegooid. Na lekker gegeten te hebben ging ik naar het eind van de markt.Daarr was alleen Bow2, Bong was toch maar met de bus gegaan omdat het wel een hele rit is, zo` 30 km.Met Boweerst naar het station want hij gaat morgen naar huis en wilde weten hoe laat zijn bus ging.Hebben we gelijk maar geken hoe dat met mijn bus zit als ik naar Ko Samui ga. Blijkt dat die bus door het dorp komt waar ik verblijf, komt dus mooi uit. Ik wou eerst zaterdag 27-2 vertrekken maar Ingrid, coordinator van een v/d projecten gaat dan trouwen.Ze doen dat op het strand en ze gaf aan dat ze verwacht dat ik ook kom, dus ga ik maar een dag later.Moet maar zo`n standbruiloft lijkt me niks aan maar vooruit maar.Gisteren wat rondgetoerd door de omgeveing en ben weer over hele slechte en smalle paadjes gekomen maar wel ontzettend mooi.Je komt hier huisjes tegen op de meest  onverwacte plekken, soms alleen maar een golfplaten afdak maar ook midden in het bod hele mooie huizen. Ook nog naar een prachtige waterval geweest, was nu al mooi laat staan in de regentijd.Vandaag was het dan zo ver, bouwproject. Hier worden huizen van klei gebouwd van allemaalnatuurlijke ptroducten die hier in de omgeveing te vinden zijn, de klei, het zand maar ook schillen van de koffieboon die door het klei en het zand gaan omm de stenen steviger te maken. Alles gaat met de hand, het aanmaken van de klei ook met de voeten net als vroeger bij wijn maken.Vandaag nog geen stenen gemaakt want de klei die er geleverd was zaten teveel stenen in en dan breekt een steen te snel. We hebben deze klei nu gebruikt om de vloer waaropze gedroogd worden te verhogen zodat het water in de regentijd goed weg kan. Dit gaat dus ook met de schep en 2 emmers om het te verslepen. Dat hebben we van 9 uur tot 12 uur gedaan en van 2 uur tot 5 uur. Ik voel mijn lichaam nu wel. Er is vandaag ook nog een nieuw stelletje bijgekomen uit Ned,Huub en Christel. Ze hebben vanmiddag gelijk geholpen.Als het goed is gaan we morgen wel stenen maken, er komt nieuwe klei die beter moet zijn.Moet ook wel want er moeten veel stenen gemaakt worden voor de regntijd begint. Dan kunnen ze wel bouwen maar geen stenen maken.Na het werk nog even heerlijk op het brommertje gereden, even ontspannen.

  • vervolg surin

    Thailand op 20 januari

    Wat maak ik een typefouten zeg. Maar van de meeste toetsenborden zijn de letters vervaagd, ik vind dat een goed excuus net als dat de computers zo traag zijn dat ze zelfs mijn typrn niry bij kunnen houden en ik heb geen 2oo aanslagen per minuut. Maar goed vervolg Surin;Ik as net na wat ik allemaal had geschreven en ik zie dat ik de dagen al door elkar aal en ook zaken ben vergeten.aar ja dan heb ik ook nog wat te vertellen als ik terug ben.Donderdagmiddag om 1.00 uur vertrokken we met de olifanten voor een wandeling van 2 uur die eindigde bij de rivier. Ondeerweg veel met Far Sait gelopen en eindelijk wat contact gemaakt met Rop. Hij spreekt beter engels dan ik gedacht ad en zo hebben we het heel gezellig gehad. Bij aankomst moesten we de tenten opzetten want inderdaad we bleven hier overnachten. Voor ieder was er een klein tentje en een slaapzak, dat was dan ook alles. Ik was zo slim om een stukje uit te zoeken met zacht zand zodat ik nog een beetje comfort had. Na het opzetten van de tenten gingen we nog in het water met de olifanten. Ondertussen hadden de mahouds vis gevangen. Ze doen dat door een stok in de bodem te steken en daar een net aan te spannen, die rollen ze zo,n 50 meter uit en zetten dat ook vast.aarna slaan ze op het water met stokken om de vissen naar het net te sturen. Zo hebben ze heel veel kleine visjes gevangen en ongeveer 10 grote. De kleine lietn ze weer gaan en de groten werden `s avonds beriedt op een groot vuur. Ondertussen waren de vrouwen van de mahouds ook aangekomen en die hadden vlees, groente en fruit en verschillende padestoele meegebacht. Dat hebben we met zijn allen schoongemaakt en gesneden. Vervolgens werd er een groot kampvuur gemaakt, lichtjes van benzine in flesjes met touwtes gemaakt en in de bomen gehangen. Een prachtig gezicht. Terwijl de mahooud de vis op het kamvuur bereidden maakten de vrouwen het vlees en de groente enz. op de bbq klaar. De paddestoelen bereidden ze in bladeren van bananenbomen die ze eerst op de bbq legden om ze soepel te maken. Natuurlijk was en ook bier en huisgemaakte drank Santo ofzo, zeer sterk en zoet maar wellekker. Op het vuur werden ook zoet aardappels bereid, daar was veel te veel van en ook wou niet iedereen ze hebben. Jeef vroeg aan mij of ik ze rond wilde delen. omdat er maar weinig animo voor was moest ik er veel moeite voor doen. Ik begon met heel zachtjes bij iedereen sweet patatoes en dan wat harder en nog harder enz. Veel lol en iedereen zei de volgede dag dat als ze weer sweet patatoes krijgen ze aan mij zouden denken. Verder was het eten weer zoals altijd weer voortrefelijk, hoe ze voor elkaar krijgen ik weet het niet. Na het eten met z,n allen rond het vuur en zelfs de manager van het park die anders heel afstandelijk is kwam los. Hij had z`n auto bij zich en die zette hij dichter bij en draaide lokale muziek waarop hij zelfs begon te dansen en daarop bijna iedereen. Om 11 uur gingen we naar bed, behalve de mahouds die waakten de hele nacht over de olifnten. Nu waren de slaapomstandigheden al slecht en zij praatten ook nogal luidruchtig dus van slapen kwam er niet veel terecht. De volgende ochten was iedereen al vroeg wakker en hebben we alles opgeruimd en daarna de kortste weg naar het project. Gelukkig waren we de rest van de dag vrij en konden we wat bijkomen. `s Avonds hebben we nogwel met zijn allen op verzoek van Jeff gebrainstomrd over wat hij de toeristen allemaal kan bieden zonder de mahouds die niet mee doen aan het project voor de voeten te lopen. Hij vertelde ook dat de moeder olifant me haar jong naar een ander project zijn gegaan. Een project waar ze binnen 3 maanden proberen om ze terug in de natuur te krijgen. Jammer genoeg met weinig resultaat tot nu toe.Volgende dag weer vroeg op enPOEP ruimen. Daarna zijn we met de olifanten naar het land gegaan om de mais en watermeleonen die een vorige groep had geplant water te geven, met mmertjes uit een poel zo`n honderd meter verderop. `s Middags hetzelfde gedaan met de bamboe die ze gepant hadden. Daarna eten en inpakken want de volgrnde dag was het vertrekken. Weer naar BKK. `s Avonds nog wat gedronken met een van de groep, een Amerikaans meisje van 23 die in haar eentje zo`n beetje heel Azie is doorgetrokken. Ik neem mijn petje voor haar af. Zij schrijft ook stukjes voor een website die in New York is gevestigd. Zij stuurt mij die nog toe zodat ik dat na kan lezen. Ook was er groep die een documantaire aan het maken waren en die veel gefilmd hebben. Dat krijg ik ook toegestruurd.

  • valt weer mee

    Thailand op 17 januari

    Hoi lui,Zo weer terug in Bangkok, voor de laatste keer hoop ik.Het was een moeizame start in Surin wat betreft de groep. Allemaal amerikanen en ik stond een beetje aan de zijlijn. Op een gegeven moment heb ik me een beetje opgedrongen en iedere keer als zij wat over amerika vertelden dan vertelde ik wat over ned,. Dat ging steeds beter, alhoewel amerikanen niet mijn favorieten zijn. Nog mee lawaai dan duitseres, ze danken dat ned. allen uit amsterdam bestaat en alles is huouch oid en grest en ausum. maar ik heb mijn weg erin gevonden. leuk was dat de projectleider Jeff een canadees is en die liggen elkaar ook niet zo. Af en toe knipoogden we naar elkaar en dan hadden we weer de grootste lol.Dinsdad was ik dus met Jeff mee naar de stad en hij bezocht de goeveneeur van Surin. Zoals alle in Thailand begonnen ze te laat en liep het uit. Daarom gingen we lunchen in Surin. Er was een Thaise vrouw ven het toerisme bureau bij, Die vertaald voor Jeff en staat ook achter het project. Omdat het te laat was voor de lunch op het project zijn we in de stad gaat eten. De Thaise vroeg of wij wel porksoup lusten En wij in onze onschuld, Jeff dus ook en die woony hier al 5 jaar, dachten aan varkenssoep. En dat was ook wel zo maar dan van de pens en hersenen en nog meer onduidelijke dingen. Toen we dat zagen en hebben we onder veel hilariteit van aal Thai die aanwezig waren toch maar bedankt en kregen we wat anders.Daarna gingen we nog naar een school, een soort mbo. Ik vond adt prachtig. We hadden een gesprek met 2 docenten. Zij gaan kijken of studenten stage willen en kunnen lopen bij het project. Zij zijnb het met elkaar eens maar zoals allen in Thailand moet het door de ambtenarij ook goed gekeurd worden. En dat gaat over vele schijven en dat zal wel een 1/2 tot een jaar kosten. Een van de docenten gaf ook engels, arme kinderen want haar uitspraak was belabbert, Ik kon het niet volgen, als dat kenmerkend is voor de opleiding begrijp ik nu waarom de thai zo slecht engels spreken.Terug op het park waren de anderen al weer aan het werk. Op het moment dat ik kwam waren ze net klaar met het opruimen van het centrum. We zouden toen gras gaan kappen, ja kappen want dat gras is zo`n 3 meter hoog en er zitten scherpe dingen aan, Je moet dus een lange broek aan en ook iets met lange mouwen en dat in die hitte. Maar wel geinig.Om 5 uur waren we klaar en konden we even bijkomen en een koude douche nemen, er is geen warm water. Vaak is er helemaal geen water en daarom moet je altijd zorgen dat de tonnen die in het hokje, die zij de badkamer noemen, gevuld zijn. Dan kun je je met bakjes water over je heen gooien.Daarna eten en na het eten een film bekeken over het project. Iedereen ging al om 9 uur naar bed maar aangezien ik hier in thailand maar niet in slaap kan komem ben ik later gegaan. genoten van de hele mooie sterrenlucht. Je kuni hier vaag de milky way zien.Woensdag natuurlijk weer vroeg op en peop ruimenb. Daarna gingen we met de olifanten naar het zo`n 4 km verderop. Daar hebben we mais en watermeloenen gezaaid. Om 12 uur waren we weer terug en tot 2 uur uitrusten. Daarna met de olifanten naar de rivier, zo`n 5 km lppen, ik heb het gevoel dat ik deze week wel 100 km heb gelopen. Bij de rivier lag het gras wat een deel van de grtoep had gekapt en dat gingen de olfanten eerst eten. Daarna met de olifanten in het water, dat is een hel apparte ervaring, OP zo`n 100 mtere van de wal is een eilandje en daar gingen we heen, Grootste stuk kun je wadend doen. Om 5 terug bij het park en daarnea eten enz. Donderdag was een hele aparte ervaring, eerst na de bostempel. Daar wonen monniken die er voor gekozen hebben om voor de natuur op te komen. Je hebt namelijk stads en dorpstempels en ook bosstempels. Iedere dag kun je ze horen omdat ze via de luidspekers bidden of hoe je het ook maar mag noemen.En alles weer met de olifanten, alles wat je hier doet gaan de olifanten en de mahouds mee. Heel anders dan bij ENP. Ik met nog iemand kregen Far Sait toegewen met als mahoud Rop. Degrootste maarook de leifste. Ze is gek op zwemmen en is als eerste in het water en het laatste eruit. Het is net een onderzeeer af en toe. Zij is 20 jaar net zo oud als de mahoud. Rop is een beetje introvert vooral voor een Thai. Maat is een van de beste mahouds. Hij heeft geen stok of haak en stuurt haar met zijn stem. Soms heb je niet eens door dat hij haar een bevel geefy zo zachtjes gaat dat. Alleen als ze in het water zit is ze ontdeugend, als hij haar roept gaat ze gauw met haar hoofd onder water en doet net of ze niets hoor. Tijd is op moey afsluiten

  • Cha-aam

    Thailand op 10 januari

    SlaBangkokevenover,kijkenhoeveeltijd ik over heb. Vandaag weleenleuke daggehadIn Bangkok.EerstmaarCha-aam,datis eenpplatsjeten zuiden van Bangkok aan de Thaise golf.We vertrokkendonderdagom 9 uur en kwamen daarom 112 uur aan.We zijn meteen busje gegaan, wat dat betreftis het allemaalgoed geregeld.Mooie busjes met chauffeurs die geen gekke dingen doen. Valt sowieso op dat hier veel nieuwe en groteauto`s rondrijden. Hieris de auto ook een statussymbool. Bij de onoogijkste hutjes zie je de mooiste auto`s staan. Na aankomst zijn we direct nar het strand gegaan.  in een strandstoel onder de parasol die je voor 30 baht, is 60 cent huurt voor een hele dag. Heb ik wel nodig want ik slaaphier slecht, of het komt omdat mijn biologische klok niet goed werkt of omdat ik teveel indrukken op doet maar het duurt uren voor ik in slaap val. Mark de reisleider heeft voor mij melotamine gehaald ik hoop dat dat werkt. Hier valt weer op dat de mensen heel vriendelijk zijn.Ik ging een strandwandeling maken en werd wel 3 x aangesproken door Thai die vragen uit welkland je komt endanheb je leuke gesprekken in gebroken engels en handgebaren.Na het strand een scooter gehuurd, 5 euro voor 24 uur en zijn we naar een haventje gegaan waar we herlijke verse vis hebbeb gegeten in een hele ongezellige tent.Dat vinden de Thai ook niet belangrijk,eten is belangrijkerdat doen ze bijna de hele dag. Na heteten wilden we in het straatje waar ons appartement is, wt gaan drinken. In de kroegjes zitten allemaal oude westerlingenmet vaak een verlopen uiterlijk en drankhoofden met aan beide zijden een jonge Thaise vrouw. Wij vonden dt maar niks maar Mark gaf aan dat het al eeuwen bij de cultuur van Thailand hoort, al lang voor de westerlingen hier kwamen.Dus als je je in de cultuur wilt verdiepen hoort dit er ook bij.We vonden nog een tentje waar een Thaise samen met een Nederlander de scepter zwaait. Daar zitten de meiden niet, daar hebben ze 2 jaar over gedaan voordat het zover was.Hij nodigde ons gelijk uit voor de volgende dag want dan was hij jarig,maar ja wijvertrekken dan weer naar Bangkok.De vogende dag ben ik met de jongeren op de scooter naar een dorpje 30 verderop gegaan. Je rijdt hier met de scooter over de snelweg op de vluchtstrook. Dat is goed uitkijken omdat ze soms ook van de andere kant komen, de 1 e keer schrok ik me dood. Wehebben toen een afslag te vroeg genoemen en kwamen bij de ze uit waar geen strand wqas, wel overdekte plekken.Daar zaten een paar Thaise jongeens die zagen dat ik rookte en vroegen mij om een cigaret. Ik had alleen shag dus dat was hilarisch, ze kennen hier wel tabak en daar gebruiken ze als vloei bananen blad voor. Wer een leuk gesprekookal kenden ze bijna geen woord engels.Vervolgens reden we door naar hetstadje en ja hoor, aan de kant van de weg een politiepost en wij werdenaangehouden, De berijder is verplicht een helm te dragen en die hadden wij niet op, Bijna niemand hier trouwens.De anderen hadden helemaal geen helm gekrgen die van mij zat in de buddysit.Ik deed net of in van niets wist en ook net of ik de buddysit nietopen kon krijgen.Ikkreeg een bekeuring van 200 bath, is 4 euro. Zonder bontrouwens dus steken ze dat zelf in de zak. De anderen kregen 500 bath boete.Later bleek dat dat 220 was voor rijden zonder helm en 200 voor het niet hebben van een rijbewijs terwijl ze daar helemaal nietnaar vroegen.Zij kregen wel een bon om te laten zien als we weer werden aangehouden. De rest stoppen ze ook weer in eigen zak. Ze waren wel zo vriendelijkom ons de weg te wijzen. WSe gebben gegeten op een soort pier. na het eten wilden de jongeren direct al weer terug. Daarhadik geen zin en ben daarom gebleven. Over een overdekte markt gelopen waar de viskramen naast de kleding en de fruitkramen staan, kun je het gelijkin de was gooien. Vervolgensbenik terug gereden en ondertussen steeds even van de weg af en kwam zo bij een haventje metallemaal hele kleine visserbootjes waarmee ze ook de zee opgaan.OOk kwamik door een klein dorpje, daar kon ik nauwelijks doorheenmetde scooter zo smal was het. Iedereen groette me weer en als je dat op de Thaise manier doet beginnen ze allemaal te grijnzenen roepen je by, bij na.Om 5 uur zijn we nog wat gaan drinken en daarna eten. Om 7 uur kwam het busje voor Mark, Sonja en mij. Dejongeren bleven achter in het dorpom de volgende dag door te gaan naar Puket. Dit is namelijk de laatste dag met de groep. Bij aankomst in hethotel ook afscheid genomen van Mark en Sonja.De volgende dagben ik met de taxi naar de Golden Moutain gegaan, een van de vele tempels hier. Die zijn er meer als er kerken bij ons zijn.De taxi van het hotel neem ik niet, dat is een afzetter. Gelukkig had ik dat  al gelezen op internet. Hij vroeg voor het eerst 200 bath, daarna 150. Maaromdatik zei datik alleen wouals hij de meteraanzette zag hij ervan af.Daar moetje altijd om vragen hier.Voor de anderetaxi was ik maar 50 bath kwijt. Vanuit de temepel hebik een wandeling gemaakt. Ik kwam ook lanshetNatinaal Museum em dacht daar kan ik wel even heengaan. Bleek dat het de dag van de kinderen was en was de entree gratis. Maarook heel druk dus ik ben er niet lang gebleven.Daarna op de boot gestapt waarmee je een heel eind kunt komen. Ikben tot het eind blijven zitten en had zo een prachtig gezicht op de stad. Daarna weer mee terug gevaren. Ik had `s avonds wat last van de maag en heb daarom maarniet te zwaar gegeten, heb het bij fruit gehouden.Dat was op Kuang Samroad ofi.d. Daar komen alle backpackers enje komt hiet alle nationaliteiten tegen, meest amerikanen maar ook russen, thai,italianene enz. Het is daar `s avond altijd net TT nacht zo druk en er is van alles te koop. Nas mijn pogingop internet benik op het terrs gaan zitten en zat toen naast 2 meisjes uit Nederland, later kwam er ooknog een vriend van hen bij en hebben we een helle leuke avond gehad.Vanoctend het ontbijt gemisten ben weer naar die straat gegaan, ook net TT want delaatste dronken types liepen daar nog rond. Vervolgens met de taxi naar Chinatown, vor beeld vande chaos over 4 km hebben we meer dan een uur gedaan. Ik was dus te laat voor de fietstocht maar gelukkig hebben ze op mij gewacht.Die fietstocht is uitgezet door een Nederlander die hieral  meer dan 35 jaar woont. Er gaateen gids mee en je komt op plekken waarje als normale toerist nooit komt. Door hele smalle straatjes in Chinatown waar je van alles tegenkomt, handwerkliede tot hele autosloperijen toe. Jer moest af en toe afstappen omdat het te nauw was. We gingen meteen pondje naar de andere kant van de rivier, daar komt bija nooit een westerling en dat was ook wel te merken.Kinderen die staan te jen zwaaien en je een highfive willen geven. Ook zijn we nog met fiets en al op een hele snelle boot gestapt, we waren met 6 menserninclusief de gids. Ook weer een hele belevenis. Misschien kun jij je stage hier wel doen Nanda, er waren nu ook Nederlandese meisjes die hiereenjaar werken. Vevolgens kwamen we in het groene gedeelte van Bangkok, kun je je niet voorstellen dat er nog zoveel natuuris. Dat ging over een smal betonnenpad dat verhogt was omdatin het regenseisoen het anders onder water komt te staan. Aan het eind kregen we nog te eten in een lokaat tentje aande rivier, lekker maar ookheet. Deterugwegging weer met de snelle boor. Voor die vertrok hebben we eerst vissen gevoerd. Hele grote die hieruit worden gezet. Dat is een Boedistisch gebruik. Mensen kopen die vissen en het geldgaat naar een goed doell. Op dat stuk magje niet vissen, het mag wel maar dat brngtongeluk. Een prachtig gezicht al die vissen.Zo ditwaren weer mijn laatste belevenissen. Ik heb  nog meer verhalen in mijn dagboek staan, komt heelgoed uit dat boek Elselien. Die zetiklaternogop de site.<orgen ga ik naar Surin in het Oosten om daar ook weer met olifanten te gan werken voor een week. Ik kan het grootste deel van mijn bagage in het hotelachterlaten dat scheelt een heel gesleep. Ik weet nietof erdaar ook internet is dus hetkan nog wel een week duren voor ik er weer aan toekom.

  • shit

    Thailand op 09 januari

    meer als een uur zitten typen en bij het opslaan alles verdwenen. dit ding is ook zo traag als dikke str... in een trechter dus ik probeer het een volgende keer weer.

  • enp

    Thailand op 06 januari

    22-12Het is hier vroeg opstaan, tussen 7 en 8 ontbijt en om 8 uur verzamelen voor de verdeling van het werk.Vandaag gingen we met een vrachtwagen in de achterbak naar een veld op ongeveer 345 min. rijden. Daar op het platte land gingen we mais hakken. De boeren hadden de kolven eraf gehaald en wij moesten de stengels afhakken, die samenbinden en op de truck laden. Zeer warm maar wel leuk werk. Na ongeveer 1 1/2 uur waren we klaar.De terugweg op het mais zitten. Veel lol onderweg ook met de thai die achter ons reden, het is zo`n vroplijk volk.Na de lunch zouden we een nieuwe olifant ophalen uit een park ongeveer 3 km. bij ENP vandaan. Maar dat hebben we niet gered, het zoontje van de eigenaar was ons op de olifant tegemoet gekomen. Het arme dier was ergens van geschrokken en had de jongen eraf gegooid en de bosjes ingevlucht. De jongen heeft er een gebroken arm aan overgehouden. We waren met een hele grote groep en daardoor was het moeilijk om de olifant terug te krijgen. Wij zijn daarom maar terug gegaan. Gelukkig hebben ze de olifant wel in het park kunnen krijgen. Zij zag er slecht uit, wonden van de ijzeren haak die de mahouds gebruiken, niet de mahoud bij enp trouwens. Ook was zij rug door het vele rijden met toeristen er niet goed aan toe en was hij gewomnd aan zijn poot door de ketting waar zij aan vast geketend wordt. Ook is ze aan 1 oog blind. Ze kan nu van een goed leven genieten op het park. Ze moeten nu nog kijken bij welke familie op het park ze kan aansluiten.`s Avonds was er een boedistische ceremonie vooraf gegaan door Thaise muziek gemaakt door jongeren uit het dorp.Na de ceremonie kregen we allemaal een touwtje om de arm waardoor we nu tot een grote familie behoren. Daarna eten en vervolgens kregen we les in de thsise cultuur en wat thais begrippen te horen. Ook gingen ze leidjes zingen maar daarbij zijn wij afgehaakt. Wasons net wat teveel van het goede. We hebben wat gekaart en op tijd naar bed want morgen weer vroeg op. 23-12Vandaag was onze taak om poep te ruimen. DE olifanten zitten `s nachts in een grote omheining met een dak erop. Met een trekker met aanhanger gaan we overal bij lang en scheppen de poep in kar. Dat klinkt smeriger dan het is, je ruikt er niets van.Op het park is ook een amerikaanse jongen die opgeleid wordt tot mahoud, ik vind hem niet zo sympathiek, hij loop rond of hij heel wat is en ziet ons bijna niet staan.Om 11.00 uur is het voedertijd  en ook om 16.00 uur. Ons groepje doet altijd de moeders en de kleintjes. Hierdoor leer je de olifanten goed kennen. Er komen iedere dag ook veel dagjesmensen. Die betalen voor een hele dag 50 euro, inclusief vervoer, 1 1/2 uur heen en terug en uitgebreide lunch. Om 11 uur is het samen met die mensen altijd de olifanten wassen..s Middags moesten we maiskolven van het blad ontdoen. De bladeren zijn voor de koeien en de waterbuffels die hier ook op het park rondlopen. Ook zijn er heel veel honden. Die zijn  ook gered van een slecht leven. ze zijn allemaal heel vriendelijk op 1 na die niet geaaid wil worden.Wij hebben via Commundo extra geld gedoneerd voor Jumbo Expres. Dat is een stichting die in lokale dorpen zorgt voor het verzorgen van zieke honden en wat voor de gemaanschap doet. Wij zijn ` siddags naar zo, n dorpje vertrokken in de bergen op 1400 meter hoog. De rit ernaar toe was spectaculair. Hoe hoger hoe slechter de weg. Soms kon Pom, dat is een Thaise vrouw die al van het begin af bij ENP werkt en woont. Nou ja woont, ze heeft geen eigen kamer en momenteel slaapt ze bij de olifanten omdat er een zwanger is waar het niet zo goed mee gaat. Pom zou eigenlijk bij ons blijven in het dorp maar zij is direct teruggegaan omdat ze het niet vertrouwde. Ek en Chekt zijn bij ons gebleven, Thaise jongens van 21 2n 23 jaar. Hele leuke knapen waar we ook weer veel lol mee hebben gehad.Het dorpje war zee basic, hutjes waar je niet in zou willen wonen. Wij gingen overnacten bij het dorpshoofd. Toen we het huis zagen waren we wel even stil. We moesten op de grond in de kamer slapen. Een kapotte betonnen vloer. In de kamer stookten ze op 3 houtvuren waar het eten op klaargemaakt wordt. Geen schoorsteen dus heel rokerig en donker. Maar binnen mocht je niet roken.In dat huis heeft de man gewoond met het langste haar van de wereld, hij heeft het Guinisbook of Record nog gehaald. Hij is overleden maar zijn vrouw woont daar nog. Zij loopt, net als veel andere bewoners nog in traditionele kledij. We hadden voor haar een deken meegnomen. Na die aangeboden te hebben zijn we met het dorps hoofd in een oude hatchback, wij achterin, naar het schooltje gegaan. De kinderen waren heel verbaasd om ons te zien, ze zien haast nooit een blanke. Ze kekeken stiekem om het hoekje en riepen dan falang, falang, wat vreemdeling betekent. Na de school zijn we met het dorpshoof verder de berg op gegaan waar we een prachtig uitzicht hadden.Terug in het huis van het dorpshoofd gingen Ek en Chekt eten maken, het eten hadden we ook meegenomen en de hele familie at mee. Dat gebeeurt dus op een kleed op de grond. Gelukkig mocht ik op een krukje ziten. Wat die toch voorelkaar krijgen op een houtvuur hou je niet voor mogelijk. Na het eten met Ek en Chekt een borrel gedronken, de familie ws ondertussen al naar bed gegaan, met 8 mensern waaronder 3 kinderen in 1 slaapkamer. Daarna wij naar bed, nou ja bed. We hadden gelijk wel door dat we niet veel zouden slapen.

  • vervolg dorp

    Thailand op 06 januari

    24-12Na een hele slechte nacht waren we al vroeg op. We zijn toen met het dorpshoofd weer naarde berg gegaan en hebben genoten van een prachtige zonsopgang. Ik was nog vergeen dat camera Lek, er is nog een Lek vandaaer, van ons een film maakt over de 1e week. We kunen die later kopen, bij deze iedereen uigenodigd voor een avondje film kijken. Lek is een hele leuke meid die net begonnen is met deze baan en wij zijn de eerste groep war ze een film van maakt.Na genoten te hebben van xe zonsondergang gingen we terug naar het huis van het dorpshoofd voor het ontbijt.Toen was het tijd om weer naar de school te gaan. Daar hebben we met de kinderen de vlag ehezen en het volkslied "gezongen". Daarna was he tiojd om de spullen aan te bieden voor de kinderen en het dorp. Eest was het dorpshoofd aan de bert. Het drp gaat een camping beginnen voor alleen Thaise mensen. De toiletten en een afdak staan er al. Wij hebben 6 tenten aangeboden die ze kunnen verhuren en zodoende een inkomen hebben.Daarna waren de kinderen aan de beurt, zij kregen allemaal 2 boeken om engels te leren en viltstiften en een zak chips. Vanaf de kleinsten waren ze dankbaar en maakten ze het Thaise dankgebaar, prachtig om te zien. Daarna kregen de 2 juffen van de school nog platen over het menselijk lichaam, tellen, de tafels enz. aangeboden. We hebben ook nog geholpen met de school schoonmaken. vervolgens nog een rondje door het dorp. Ze kweken daar orchideeen en bamboe. Wat een armoe trouwens maar iedereen lijkt wel gelukkig en zijn vrolijk. Er kwam een heel klein oud vrouwtje naar ons toe met een klein kindje op de rug. Ze gebaarde dat wij zo groot waren lachtte zich een stuip. Ook zie je kinderen van een jaar of 8 met klene kinderen op de rug. We hadden steeds veel bekijks omdat ze maar heel weinig blanken zien ook de volwassenen komen bijna niet van de berg af. we zouden om 12uur opgehaald worden maar zoals gebruikelijk kwam daar weer een uur bij. We werdenopgehaal door Chong,een goedlachse vent die heel snel Nederlandse woorden oppikt maar al wel de rare woorden had geleerd zoals; ekker kontje. lekker ding en o mijn god. Wij hebben hem nog geleerd dank je wel, weltrustern en leuke jongen. Daarna heb ik hem steeds leuke jongen genoemg wat hij prachtig vnd en iedere keer as hij op ENP kwam zocht hij mij op oook al was ik aan de andere kant en hadden we de grootste lolHij nam op de terugweg een zeer altenatieve route. Wat een gehobbel, gelukkig zat ik voorin en de anderen in de bak van de hatchback. Die waren dan ook helemaal kapot toen we aankwamen.`s Middags waren we vrij en konden we een beetje bijslapen. k dacht geen kerst te vieren maar `s avonds was er een feest georganiseerd. De mahouds zijn van een stam die katholiek zijn vandaar. Iedereen die wat met ENP te maken heeft was aanwezig en ook de dorpsbewoners van het dichtsbijzijnde dorp. Die kregen allemaal gratis eten. Zo probeert Lek, degene die het park heeft opgezet, een goede band met de bewoners te krijgen. In het begin werd ze helemaal niet geaccepteerd en ondervond ze veel moeilijkheden. Ze heeft zelfs een maand ondergedoken gezeten omdat ze bedreigd werd.De mensen van het kantoor hadden optredens geregeld, was leuk om te zien. Vooral 1 was heel goed, een man die verkleed was als een hele lelijke vrouw en ging playbacken, echt lachen. De mahouds deden een traditionele bamboedans gekleed in traditionele kledij. Ook was er een optreden van 3 hele aantrekkelijke vrouwen. Dec volgende dag werden we uitgelachenwant wat bleek, het waren lady-boys, mannen die in vrouw zijn verandert. er wordt wel gezegd dat de mooiste Thaise vrouwen mannen zijn. We zijn hier nog dagenlang mee gepest.Ik heb tijdens de optredens de stroopwafels uitgedeeld die ik meegenomen had. Werd erg gewaardeerd. Ondertussen heb ik zo`n beetje contact met iedereen, vrijwilligwers en staf van ENP. Er zijn vooral Amerikanen en Australiers, verder nog Canadezen, Italianen, 2 Nederlanders, 2 Zwitsers, 2 Ieren, een Maleisische en een Malesische die nu in Japan woont en nog Noren.Foto`s op de site zetten gaat heel langzaam, misschien dat ik het later nog eens probeer.

  • FOTO`S

    Thailand op 29 december

    http://picasaweb.google.com/ThaiChildDevelopmentFoundation/Carin http://picasaweb.google.com/ThaiChildDevelopmentFoundation/Carin2  

  • Op de fiets en uiteindelijk toch Grand Palace

    Thailand op 04 november

    Er zijn twee foto albums:
    http://picasaweb.google.com/ThaiChildDevelopmentFoundation/Carin
    http://picasaweb.google.com/ThaiChildDevelopmentFoundation/Carin2


    Wat heerlijk jullie reacties te lezen, doet me zeker goed. `s Avonds heb ik wel ff contact met huis, volgens mij heeft Herretje alles onder controle!

    We missen de krekelgeluiden, Wilson de hond van Ingrid, de huisjes van cement, waarin de mensen in Patho wonen,met vooraan een veranda van bananenbladeren.
    Bangkok is een drukke stad met veel Smog, de agenten op de kruispunten dragen mondkapjes, zoals ook vele tuktuk chauffeurs.

    Maandag:
    Om 07.00 uur zaten we al op de fiets (via Co van Kessel) door Bangkok, door kleine straatjes, door marktjes, langs rijstplantages, met de fiets op een Klongh boot. Verschrikkelijk veel tempels en Boeddhas gezien. Wat een stad, wat een diversiteit: oude tempels, nieuwe architectuur van gebouwen, maar ook armoede en veel eettentjes De Thai eten wel 5 to 6 keer per dag. De mensen zijn tevreden en vrolijk met wat ze hebben. Altijd vriendelijk, zelfs het afdingen gaat vriendelijk.Motto is hier inderdaad: Wees tevreden met minder. Boedisme staat centraal, hoe meer je offert hoe beter het voor je is. Veel offers worden gebracht. Speciaal ook aan monniken. Zij lopen in saffraankleurige gewaden. Bladgoud plakken op Boeddha`s of ze kopen speciale oofermanden. Zij mogen de mensen niet aan kijken. In principe is iedere mannelijke Thai 1 keer in zijn leven een bepaalde tijd monnik. In die tijd leren ze over het Boedisme.
    Tijdens de fietstocht fietsen we ook langs rijstvelden en zien we in de rivier mensen tanden poetsen wassen eten klaarmaken en afwassen. Dat is toch ff wennen met onze westerse insteek. De fietstocht is onbeschrijfelijk we fietsen dwars door textielmarkten, vismarkten, smalle steegjes en zien dan onverwacht weer een beauty Wat. Ook zien we de `Gooise wijk` waar de wat rijkeren wonen, maar geen vrouwen gezien.

    Rond 11.30 uur zijn we weer bij het hotel, snel zemmen en dan naar Grand Palace. Uiteindelijk zien we een deel, want vanwege de overleden Princes is een deel gesloten. Ik heb geprobeerd foto`s te maken, maar ook dit moet je zelf gezien hebben. Vervolgens gaan we naar de staande Boeddha, ik meende 35 meter hoog en dan van goud. Een heerlijk cappuchino gedronken(die heb je hier bijna niet). Nog wat rondgelopen en gegeten bij het hotelletjes van de man van Roos. En voor de laatste keer racen we in een tuktuk naar het hotel.

    Dinsdag:
    Opnieuw vroeg op. We (5x + Ingrid)zijn naar Ayutthya gegaan met een busje en een gids, vele ruines met boeddha`s gezien. Nu in een hotel, thai buffet gegeten. Let op: met zijn zessen voor 220 Baht= 4 Euro. Onbegrijpelijk!
    Daarna naar de Night Market. Gelukkig is alle kleding hier te klein, ik kom dus niet in de verleiding. De vraag is of dat aan mij ligt of aan de taille van de Thaise meisjes.
    Morgen naar Sukothay (schrijf je anders), waar we opnieuw gaan fietsen. Daarna door naar Chang Mai, de tweede grote stad van Thailand. Daar gaan we een trektocht doen.

    Heel veel liefs voor iedereen en blijf reacties geven. Big hug, Carin

  • Terug in Bangkok

    Thailand op 02 november

    De 8 uur in de trein viel eigenlijk wel mee, behalve dat we een blikken gat voelden. `s Avonds heerljk gegeten bij een marktkraampje: omelet, groenten en rijst weggeslobberd met wat bier. In het hotel bezweken voor een footmassage, hadden de voeten wel verdiend!Vanmorgen bleek Grand Palace echt (!) dicht. Dit gebeurt nooit..... , maar de zus van de koning is 6 maanden geleden gestorven en dat gaan ze nu herdenken, speciaal de 14e. Dus zijn we naar Wat(= tempel) Pho gegaan met een gouden boedhabeeld van 50 meter lang en 15 meter hoog. Daarna wat gegeten en nog maar een Wat gedaan:Wat Arun. Allemaal ernstig indrukwekkend. Om dit los te laten hebben we 1,5 uur met een longtailboot gevaren door de kleine kanaaltjes. Huizen op palen aan het waterNu op weg naar Khau saon road, het backpackersgehucht waar we vorige week ook waren. Daar ontmoeten Lilian en ik de rest weer. Nu al zin in een .....De minuten zijn op =internetcafeLiefs Carin

  • Laatste avond in Phato

    Thailand op 31 oktober

    Het is nu vrijdagavond en we hebben net ons laatste avondmaal hier gegeten.Woensdagmorgen hebben we de laatste groep in het station gehad. `s Middags hebben we ` de bonte avond` voorbereid. Om half zeven was het zover:Zingen met: - Macarena- Head, shoulders, knees en toes- English camp in canon (Vader Jacob) in Pak Lek. everybody has fun, in Pak Lek- Hello my friend, what do you say, I want to have a beautiful day, so take my hand, clap your hands and shake it down, give me your hand and turn aroundIedere groep deed wat ze hadden gellerd in het kamp. Er kwamen steeds meer ouders. Veel zingen plezier en lachen.Prachtig al die trotse gezichten Bow ging nog vuurdansen.Donderdagochtend was de afsluiting en hadden we een middag vrij. Heerlijk!Vrijdagmorgen hebben we met Roos gesproken over de sociale projecten. Geweldig wat ze hier doen. Op dit moment hebben ze het plan om een revalidatiecentrum te bouwen, zodat de kinderen met een handicap hier fysiotherapie kunnnen krijgen. Ook willen ze graag een slaaphuis maken, waardoor kinderen die op afstand wonen wel naar school kunnen gaan. Aanpassingen in huis waar gehandicapte kinderen wonen (die soms de hele dag op de grond liggen terwijl de ouders aan het werk zijn) worden door de stichting geregeld.Verder helpen ze met evt kosten voor school: uniform, boeken, lunch in situaties dat de ouders dit niet kunnen betalen. In andere gevallen zorgen ze dat pasgeboren baby`s flessenvoeding krijgen. Ook het vervoer in geval van medische zorg neemt de stichting voor haar rekening.In alles wat ze doen willen ze dat mensen niet afhankelijk van de stichting worden en het wordt zoveel mogelijk op de Thaise wijze gedaan.`s Middags hebben we een hike (wandeltocht) van 2 uur gedaan naar de watervallen. Prachtig wat een natuur. Bow vertelt ons alles van de bomen: palmolie, koffie, een soort bes waar de mensen hier op kauwen, waardoor de rode tanden krijgen (m.i. geen gezicht), kokos, papaya, etc. Warm, maar voldaan zijn we daar in het water geplonst.Terug met de auto, douchen en de koffer alvast pakken.Kleding en boeken worden rm blijven hier erg vochtig, dus we zijn blij met ieder zuchtje wind. Deodorant en Deet (tegen vliegen) vieren hoogtij. Morgen eerst een uur met de auto naar Suan Lang en dan met de trein (8 uur, gna gna) naar Bangkok.Heel veel liefs van mij en alle mensen hier, CarinNoot: Myrthe, ik hou ook veel van jou: van hier naar Nederland en weer helemaal terug.Slaap maar lekker in mijn bed, je kunt gaan aftellen.Boys (ook die ouwe van mij) hou je nog ff taai, binnenkort kom ik weer kamers controleren (grapje?!)

  • vervolg English Camp

    Thailand op 28 oktober

    Vandaag 2x op het station Engelse les gewerkt: Keep it simple- My name is  What is your name?- I live in....  Where do you live?- I have .. brothers en ..sisters-  I like ... What do you like to eat?Galgje: Engelse woorden raden, Body parts in English, Hints en vertellen over Nederland ( mijn fotoboekje doet het goed) etc.Ook de andere stations zijn leuk: muziek maken met zelfgemaakte muziekinstrumenten, Maskers maken bij Art & decoration, Sporten bij spel en Games. De kinderen genieten en wij dus ook!Voor iedereen maar speciaal voor Morela: fotos kun je zien op:http://picasaweb.google.com/ThaiChildDevelopmentFoundation/CarinJordi, kun jij eens kijken of je de foto`s op mijn computer kunt zetten, dan kan ik het kaartje met 500 MB leeghalen....Mam, bedankt voor je bericht en natuurlijk ben ik voorzichtig. Dat weet je tochMargreet: super dat de aardappels er uit zijn ,mede dank zij Nick. Tsja, ik denk dat je voor die massages toch echt hierheen moet komen.

  • Ranong en English Camp

    Thailand op 27 oktober

    http://picasaweb.google.com/ThaiChildDevelopmentFoundation/CarinZondag zijn we in Ranong geweest, een middelgropte stad ongeveer 50 km van Patho. Hier in grotere winkels geweest, waar je werkelijk van alles kunt kopen. (schrik, zie nu een supergrote gekko hhier op de muur en naast hem een vuurvlieg...manhaftig type ik door!) Ook zijn er Birmese markten. Ik schaf nog een thaise broek/wikkelrok aan (100 baht= 2 Euro) Toeristen zijn hier eigenlijk niet. Als we de winkeltjes hebben gezien gaan we achterop een scooter (30 baht=0,60 cent) naar een Spa waar we ons heerlijk laten masseren. `s Avonds eten we bij een echte Thaise buffet, zoiets als onze wokrestaurants, maar dan lekker! Geen toeristen maar alleen Thai. Geen stoelen maar op de grond zitten, waarbij er een pot met hete kolen in het gat van de tafel wordt gezet. Daar kun je je eten op koken en bakken. Aan de zijkant gaat water om de groete te koken en bovenop kun je het vlees of de vis gaar laten worden. Daarna gaan we naa de hotsprings=heet waterbronnen (Mar: Nieuwe Schans is er niets bij) De Thai wassen zich hier en liggen daarna op een hete vloer om bij te komen, wij wassen onze voeten. Wel nodig want hier doe je overal je schoenen uit en loop je op blote voeten: in huis, in de winkels inde restautants (Sorry mam, maar het is niet anders). Onderweg naar huis worden we 2 keer door het leger aangehouden om te kijken of we geen illegale Birmezen vervoeren. Gelukkig is Bow bij ons die alles in goede banen leidt.Vanmorgen moesten we vroeg op want de burgemeester zou de opening doen van het Engels Camp. De school heet Pak Lek en er zijn ongeveer 55 kinderen die deelnemen aan dit Camp. Wat een dicipline, geen ruzie, rustig zitten tot alle toespraken geweest zijn. De kinderen worden in 4 groepen (14 kids per groep)ingedeeld, ik hoor bij de leeuwen en we maken een gruwelijk Yel. Na de lunch, waarbij de kinderen zelf afwassen, zie foto`s. Tijd voor Engelse les. We doen dat via galgje, dieren nadoen, zingen, woordjes oefenen, ik vertel iets over Nederland aan de hand van mijn fotoboekje(Jordi en Vincent, superbedankt, bij Oranje begonnen ze direct over football). Zeer korte zinnen. Maar ook My name is... and what is your name? I`m .. years old etc. Best knap voor kinderen tussen 8 en 12 jaar, ook nog eens een ander alfabet. Het valt op dat de kinderen bijvoorbeeld veel losse woorden (dieren, fruit, landen) kennen, maar geen korte zinnen kunnen maken. Aan het einde schrijven ze alles wat ze geleerd hebben in hun schrift. Het was een warme inspannende dag, maar voldaan gaan we naar huis.De Thai werken hier voornamelijk op de plantages: rubber, fruit en of werken op marktjes waar ze de waar verkopen. Mensen zin tevreden met wat ze hebben, familie is zeer belangrijk en ze leven heerlijk ongecompliceerd.....Ik ben blij met alle reacties, super om te lezen. Ik verheug me er `s morgens al op, super veel liefs van mij. Speciaal voor Myrthe en the boys: Love you en wees een beetje zuinig op papa!

  • Raften en Thaise kookles

    Thailand op 25 oktober

    Nieuwe foto`s staan onderaan:http://picasaweb.google.com/ThaiChildDevelopmentFoundation/CarinZaterdag 25 oktober:Vanmorgen zijn we rond 10.00 uur opgehaald om te gaan raften.In een open truck gingen we de jungle of het regenwoud in. Onderweg werd gestopt bij een dorp dat is uitgeroepen tot het beste ecodorp. Daar werd op dat moent een soort boomfeestdag gehouden. Wij zaten vooraan, maar verstonden er geen niets van. De mensen zijn supervriendelijk en gebruiken inderdaad de wai (handen in lotus houding voor het gezicht en buigen) als begroeting. Afhankelijk van je status en leeftijd buigen ze diep en plaasen hun handen hoger. Het is me nog niet gelukt dit op de foto te zetten. Mensen zijn erg enthousiast als ze je zien en wij voelden ons opgenomen in hun gemeeschap. Daarna reden we door, zagen nog wilde zwijnen en werden we op 2 vlotten van regenpijpen gezet. Met je bud in het water, maar wat een geweldige natuur. Veel meditatie- en kodakmomentjes. Onderweg kwamen we een ernstig smalle hangbrug tegen, waar ze met een scooter overheen raceten. Ondertussen zagen we een slang door het water glijden. Blij dat k niet had gezwommen. Na 2 uur krgen we een geweldige lunch aangeboden bij de familie , waar we de vlottocht hadden geregeld, maar wat is Thais een lastige taal:Sa wa die Ka: Hallo/tot ziensChan chew Carin ka: Ik heet CarinChan ajoe sisitjet pie ka: Ik ben 47 jaar ( nee ik heb maar niet gejokt)Chan majack Holland: Ik kom uit Holland`s Middags hebben we Thaise kookles gehad van Pie Moon, onze kok hier:Pakpak Pywan: Sweet en SourMasaman Curry en Kou Pad: rijst met curryKai look keuy: omeletKanom Ko: Balletjes met palmsuikerDe komende 3 dagen komt er een zware storm over het zuiden van Thailand, dus ook hier. We zouden morgen naar Ranong, waar een markt, winkeltjes en een spa met warmwaterbronnen zijn. Het is nu maar de vraag of dat doorgaat......Heel veel kusjes voor iedereen, liefs, Carin

  • TCDF: www.thaichilddevelopmentfoundation.org

    Thailand op 24 oktober

    Doel van de stichting is kinderen in de omgeving van Phato te ondersteunen in hun ontwikkeling.De activiteiten van de stichting kunnen worden onderverdeeld in 2 takken: Sociaal en Educatief. Het Sociale deel doet Roos en daar zien wij weinig tot niets van. Dit wordt door Thaise vrijwilligers gedaan. Hier worden kinderen(ongeveer 40) met een achterstand (sociaal, lichamelijk, educatief en/of economisch) ondersteund binnen de eigen leefomgeving. Het kan gaan om Ondersteuing, Educatie, Gezonde voeding en Medische ondersteuning. Het betreft maatzorg. Binnen de tak Educatief, waar Ingrid verantwoordelijk voor is, organiseren vrijwilligers over de hele wereld educatieve activiteiten voor de lokale jeugd. Er zijn 17 scholen verbonden aan de stichting. Normaal gesproken helpen vrijwilligers mee op de scholen. Het is nu vakantie en dan wordt er een "English Camp` gehouden. Daar mogen wij aan meewerken vanaf volgende week.Overhead kosten van de stichting worden gedekt door Runs `n Roses(www.runsroses.com) : Er zijn 3 lodges en 4 kamers. Daarnaast is er een restaurant en worden er activiteiten, zoals bamboeraften, biking, hiking, etc, georganiseerd.