Je bevindt je hier:
Vrijwilligerswerk: Thailand: Help mee lesgeven

Reisverslag

Stefanie

"Maandagochtend zijn we opgehaald door Karen de contactpersoon van ons project in Thailand. Ze was erg enthousiast en vriendelijk en vertelde veel over onze projecten.
Na ongeveer 2,5 uur gereden te hebben zijn we aangekomen bij onze kamer..we dachten al oh help dit belooft wat, maar wonder boven wonder viel het allemaal reuze mee en hebben we serieus een grote kamer met twee twee persoonsbedden, perfect voor ons 3en! 
De badkamer is wat kleiner, maar opzich ook prima te doen en ook hebben we nog een klein balkonnetje waar we mooi onze kleren te drogen kunnen leggen als we ze gewassen hebben.
Toen zijn we in de avond met zijn 5en uiteten geweest met Karen. Het eerste echte Thaise maal..het viel mee gewoon rijst met kip en een beetje groente!

De volgende ochtend zijn we naar het kantoor van Andaman gegaan en zijn we naar het project gegaan van Laura en Iris het was helaas niet mogelijk om ook nog bij ons project te gaan kijken. Maar hun project was geweldig..we smolten serieus weg! Wat een lieve kinderen en zo dankbaar, geweldig! We waren op slag verliefd en werden wel erg nieuwsgierig naar ons eigen project!
Woensdag dan eindelijk op weg naar ons eigen project..het is een grote school met ongeveer 120 kinderen. Ze hebben zes klassen en een Birmese klas. We werden geintroduceerd aan de leraren en voor we het wisten stonden we al Engelse les te geven. Het was een beetje ongemakkelijk, omdat we zelf niet gedacht hadden dat we al meteen les moesten geven en ook zat de lerares te kijken zonder iets te zeggen.
We waren aan het einde van de dag een beetje teleurgesteld, omdat het dus echt lesgeven is en wij dit eigenlijk niet zozeer wilden. En of dit nog niet erg genoeg was kwamen we s`avonds terug in ons appartement waar ik me heerlijk wilde douchen maar zojuist de schrik van mijn leven kreeg! Een gekko in de badkamer! Ik heb geloof ik alles bij mekaar gekrijst hallelujah! Wat was ik bang, maar gelukkig hebben we de stoere Yvette bij ons en die was bikkel genoeg om hem weg te jagen..! Helaas een korte nachtrust gehad, want het idee dat ze in onze kamer konden zitten vond ik NIET BEPAALD een prettig idee! Dat was echt een moment van oh help hoe ga ik dit overleven, maar gelukkig ging het de donderdag al beter en hadden we een geweldige dag op onze stage. We mochten namelijk les geven aan de Birmese kinderen wat een geweldige leuke en lieve kinderen! We hebben met ze gedanst, gespeeld en liedjes gezongen. Ze wisten serieus niet wat ze overkwam en waren door het dolle heen :)!
Het is hardverscheurend om te zien dat ze echt worden achtergesteld ten aanzien van de Thaise kinderen, zij moeten het poetswerk doen en hebben op twee dagen langer les en worden gewoon gedrilt. Dit merkte we toen we het abc met ze aan het opzeggen waren, ze dreunde het maar op en toen ze vervolgens iets op moesten schrijven en we ze vroegen of ze de letter T op wilde schrijven ze gewoon niet wisten welke letter we bedoelde, omdat ze gewoon weg erin gestampt worden om het abc te zeggen en niet te begrijpen welke letter de T is en bij welk woord deze letter kan passen.
Van 3 tot 4 is het speeltijd voor de kinderen, soms hebben alleen de Birmese kinderen dan les en de Thaise kinderen mogen om die tijd altijd spelen. Maar gelukkig mochten de Birmese kinderen deze middag ook van 3 tot 4 spelen en hebben we heerlijk met ze gespeeld. Ze vonden het geweldig en wij ook!
Door zo iets kleins merk je hoe geweldig ze aandacht vinden, want vandaag knuffelde ze ons weer en zwaaide elke keer naar ons. We weten niet goed of dit gebruikelijk is, omdat we dit geen een leraar zien doen, maar goed wij vinden het geweldig :D!"

Lees meer reisverslagen

Feline, Karlijn en Anette studenten pedagogiek

De eerste dag was spannend, maandag gingen we alleen even kijken voor de eerste keer en kennismaken met onze co-teacher, ` Ma` . We werden ontvangen als beroemdheden en dit is eigenlijk de hele week niet meer weggegaan, de kinderen blijven maar naar ons zwaaien en hello! roepen. Ma is echt super lief, zij is de enige op onze stageschool die een beetje fatsoenlijk engels spreekt. Er zijn 6 grades en dan nog twee klassen extra, eentje is kindergarden en de andere is een klas met alleen maar Birmese kinderen. Ma heeft aan het begin van de week een planning voor ons gemaakt en we geven les aan alle klassen. We hebben wel tussenuren, zodat we ons kunnen voorbereiden op de volgende lessen.† Dinsdag was onze eerste echte dag stage. We werden opgehaald met de schoolbus van de kinderen, ik had persoonlijk echt zo` n grote gele schoolbus in mijn hoofd, maar er kwam een auto aanrijden met een soort overdekte bak achterop met bankjes waarin ongeveer al 50 kinderen gepropt zaken en waar wij nog bij moesten. Was een erg interessante ervaring. We hadden die dag 4 klassen die we les mochten geven. Wij hebben in ons project natuurlijk al heel veel activiteiten bedacht, maar dinsdag hebben we alleen maar lesgegeven uit het boek, alleen maar echte Engelse les, alleen maar didactisch. We hebben dit dinsdagmiddag ook wel aangegeven bij Karen, dat we liever ons eigen ding willen doen en meer spelenderwijs Engels leren aan de kinderen en niet zo strikt uit het boek en drillen, zo willen wij het niet doen. Dinsdagavond hebben we lekker eten gehaald op onze locale markt en dat lekker in ons appartement opgegeten. Woensdag hebben we vrijwel meteen aan Ma aangegeven dat we het graag anders wilden doen, ze vond het goed en gaf ons de kans om te laten zien wat we wilden. We hadden voor de klassen van die dag een aantal activiteiten voorbereid, wel met onderwerpen die in het boek staan, maar dan vooral door middel van spelletjes en klassikaal leuke opdrachten maken, i.p.v. het drillen en herhalen wat de Thaise leerkrachten daar graag doen. Ma vond het heel erg leuk en deed enthousiast mee, ook met onze spelletjes buiten op het veld, was echt heel erg leuk! We wisselen de klassen en lessen goed af en nemen om de beurt de leiding voor een bepaalde les. Woensdag werden we voor de lunch meegenomen naar een begrafenis van de moeder van een leraar van onze school. Normaal lunchen we warm gewoon op school, maar nu gingen we dus naar die begrafenis om daar te eten. Dat vonden we allemaal wel een beetje spannend en vreemd, omdat je in Nederland toch niet zomaar een begrafenis binnenvalt om het zo maar te zeggen. Het was heel anders dan dat het in Nederland gaat, de mensen waren heel luchtig en vrolijk. Er hingen spandoeken met tekst in het Thais en een foto van de overledene, de kist stond er ook, helemaal in het zilver met kerstlampjes eromheen en versieringen. Er hingen rode doeken over het offerhuisje (deze staan in elke tuin in de Thaise huizen en zijn bedoeld om te geesten †tevreden te houden), de doeken waren bedoeld om de kwade geesten weg te houden bij de geest van de overledene. Was ook weer een interessante ervaring.

Kimberley en Monika (minor pedagogiek)

Dinsdag zijn we met de leerlingen gaan bingoën. Dit verliep lekker rustig en de leerlingen vinden het echt super leuk om dit te doen. Wanneer ze bijna bingo hebben, beginnen ze allemaal dat nummer te roepen.. Net of wij de getallen in het bakje kunnen beïnvloeden ;-). De eerste keer hadden we namelijk zelf nummertjes uit ons hoofd getrokken, maar nu hebben we een bakje met bingosteentjes gevonden. De kinderen mogen nu dus om de beurt een getal uit het bakje halen. Wel valt het op dat de kinderen elkaar heel erg na doen. Wanneer iemand eenmaal een soort sticker als prijs heeft gewonnen, wil iedereen die sticker hebben.  Wel zijn echt alle kinderen enorm blij met de stickers. Zelfs de kinderen van 13 jaar.. Het verschil in ontwikkeling is dus wel erg goed te merken. Wel kind van 13 zou in Nederland nou echt enorm blij zijn wanneer hij/zij 4 stickers krijgt? Maandag was een van de docenten ziek geweest. Als dit dus gebeurt heeft een hele klas de hele dag geen les.. Dit keer hadden ze de kindergarten bij de nursery gestopt. Zo los je dat dus op als iemand ziek is.. Kan allemaal gewoon ;-). Dinsdag was deze docent wel weer op school.. Nog niet helemaal beter, maar goed ze stond weer les te geven.. Althans dachten we... ’S ochtends heeft ze gewoon netjes les staan geven, maar ’s middags heeft ze heel de middag liggen slapen in de ‘lerarenkamer’. Ook dat kan dus gewoon. En dat er dan klassen geen les hebben, ach dat maakt toch niet uit?!  Woensdag zijn we eindelijk met alle groepen gaan dansen. In de eerste week kon dit niet door de onverwachtse free time voor alle leerlingen. Vandaag dus poging nummer twee. Omdat het zo warm was, besloten om een half uur te dansen en de kinderen daarna een kleurplaat te geven. Dit ook voor onze eigen gezondheid in dit warme weer. Van de eerste drie groepen wisten we al dat ze het dansen superleuk vonden. Dit bleek ook vandaag weer zo te zijn. Na de lunch hadden we de twee groepen die we nog niet gehad hadden met het dansen, namelijk: de oudste groep en de jongste groep. Vooral bij de oudste groep vonden we het wel een beetje spannend. Gaan ze dit niet te kinderachtig vinden? Willen ze wel mee doen? Met dit toch wel een beetje in ons achterhoofd zijn we gewoon begonnen. En wat bleek? Ze vonden het superleuk! Ze dansten super enthousiast mee en hebben het echt heel goed gedaan. Voor ons een enorme meevaller en echt leuk om te zien. Daarna dansen met de kindergarten. De kindergarten is altijd een uitdaging. 13 kinderen in de leeftijd van 5-6 jaar, op het laatste uur van de dag. Het zijn af en toe net apen (maar wel de  meest schattige apen ooit hoor ;-)). Maar ook zij deden supergoed mee! We kunnen dus terugkijken op een geslaagde dag dansen!